1. ۱ای نکودارنده تا اندر جهان داری مرابر نکونامی نگهدار و نکوکاری مرا
2. ۲چون طریق خوب کرداری به است از هر طریقبرمگردان از طریق خوب کرداری مرا
3. ۳چون بهر کاری بحق یاری گر خلق توامبر من از خلقی بداندیشند ده یاری مرا
4. ۴نام من چون صاحب عادل عمر خوانند خلقدور دار از جور گردون و زستمکاری مرا
5. ۵تا بود باقی طریق سنت همنام منبر سبیل سنت همنام من داری مرا
6. ۶تا بود زانصاف من خلق تو اندر خواب خوشخود کرامت کن ز خواب غفله بیداری مرا
7. ۷تا نه از خود بینم از فیض تو بینم جاه خویشدور دار از خویشتن داری و جباری مرا
8. ۸پادشاها بنده ای عاجزتر از هر عاجزماز تو هست این بر سر خلق تو سالاری مرا
9. ۹تا بعماری درون بنشینم و ره پیش کردچون سماری گشت از آب دیده عماری مرا
10. ۱۰از جگربندان خود گشتم جدا با درد دلکرد تیمار جگربندان جگرخواری مرا
11. ۱۱بر سر ایشان گهر باریدم از کف تا کنوناز بن مژگان پدید آمد گهرباری مرا
12. ۱۲بی ضیاء الدین روشن رای و بی اولاد اومینماید جمله روشن جهان تاری مرا
13. ۱۳در دل و در دید شوق نورسان نوخطمآذر برزین نهاد و ابر آزاری مرا
14. ۱۴شد دلم غمخوار فرزندان و دلبندان خویشنامده از کس بگیتی در غم و خواری مرا
15. ۱۵زندگانرا غم همی خوردم نبود آن غم تمامتا بغمخواری درافزودند غمخواری مرا
16. ۱۶چون ز بیماری برستم مرگ فرزندی رسیدتا که از سر تازه دارد رنج و بیماری مرا
17. ۱۷چرخ زنگاری بشادیهای من میبرد رشکزنگ غم بر دل نهاد این چرخ زنگاری مرا
18. ۱۸غنچه گل را که چون وی نی بگلزار بهشتزار کار من که باید دید گل زاری مرا
19. ۱۹با چنین جاه و چنین حشمت که من دارم کنوننیست لایق اینچنین درد و چنین زاری مرا
20. ۲۰تا جدا ماندم از آن قوت و غذای جان خویشاشک یاقوتی شدست و روی دیناری مرا
21. ۲۱از پی دینار و یاقوت سرشک و روی منکرد خواهد خسرو عادل خریداری مرا
22. ۲۲پادشا سنجر خداوندی که هر کو را بدیدفال زد بر فرخ و فرخنده دیداری مرا
23. ۲۳تا به پیش تخت او گویم ثنا و شکر اوکردگارم دل قوی دارد زبان جاری مرا
24. ۲۴خوب گفتاری کنم از خلق تو در پیش ویزانکه او دادست جاه از خوب گفتاری مرا
25. ۲۵راحت سلطانی و دهقانی و بازاریمچون بود در پیش تختش تیز بازاری مرا
26. ۲۶آن کنم با خلق تو یارب که اندر روز حشرناید از کردار من رنج و گرفتاری مرا
27. ۲۷مررعیت را سبکباری همی خواهم ز شاهتا که در روز جزا باشد سبکباری مرا
28. ۲۸تکیه بر امید فضل تست و بس ای کردگارتا بری با عز و با اقبال باز آری مرا