1. ۱کار دین صدر دنیا صاحب عادل عمرراست گشت از بذل دنیائی بدنیا سربسر
2. ۲هرچه در عالم ببینی خیر بینی زانکه هستعامر آن صدر دنیا صاحب عادل عمر
3. ۳هرکه در دنیا برآرد مسجدی از بهر حقباشد آن مسجد اگر چون آشیان سنگ خور
4. ۴حقتعالی خانه ای سازد مراو را در بهشتهست بر گفتار من ناطق شده نص خبر
5. ۵صاحب عادل بسی مسجد نهاد اندر جهانهر یکی چون کعبه از آذین ببذل سیم و زر
6. ۶مسجد جامع ز بعد آنکه از آتش نمانداندر او چیزی بجز انگشت و خاکستر اثر
7. ۷ز اعتقاد نیک و دین پاک و دست بیدریغکرد همچون بیت معمور از فروغ زیب و فر
8. ۸منبر و محراب و طاقی کرد کز دیدار اوروح گردد تازه و خرم دل و روشن بصر
9. ۹هر که یک مسجد کند یک خانه دارد در بهشتاو که چندین کرده باشد کی بود بیرون در
10. ۱۰زین قبل تا حصن دینش باشد آبادان ربضکرد آباد آن ربض تا شد حصین این مستقر
11. ۱۱خصم دنیا را ظفر نبود بما برزین ربضخصم دینش را نباشد زان ربض بر وی ظفر
12. ۱۲تا بوی بر عقبه عقبی بود آسان گذارعقبه کش کرد بر هر رهروی آسان گذر
13. ۱۳چون بدو بر عقبه عقبی بود آسان گذارعقبه های شغل دنیا را کجا باشد خطر
14. ۱۴از برای فقه و تذکیر و نظر در راه شرعمدرسه آراست از قصر خورنق خوبتر
15. ۱۵روز محشر در ترازوی وی آید بیگمانهر ثوابی کان بود از فقه و تذکیر و نظر
16. ۱۶هم کنون باشد که بر کردند این فرخنده جایبورشاد و بوالوزیر او امام معتبر
17. ۱۷همچنین گردد که گفتم ورنگشتی کی شدیاینچنین بنیاد خیری از چنان بنیاد شر
18. ۱۸از برای روزه داران را همیشه خوان خویشهمچو خوان جنت آراید بهر شام و سحر
19. ۱۹چون بود از خوان او هر روزه داری بهره مندباشد از پاداش او هر روزه داری بهره ور
20. ۲۰هیچکس چون صاحب عادل مدان در راه دیندر همه روی زمین از راهرو وز راه بر
21. ۲۱بر سر خلق خدای از راه دین و اعتقادهست مشفق تر بسی از عم و خال و از پدر
22. ۲۲اوست اندر باغ دین مصطفی چون گلبنیعدل بیخ و فضل شاخ و جود برگ و بذل بر
23. ۲۳گفتن اندر وی توان این هست و در وی لایق استای شکفته گلبنی بر رفته تا خورشید سر
24. ۲۴تا دهد گلبرگ بوی و تا دهد خورشید نورتا بود آن بر سپهر و تا بود این بر شجر
25. ۲۵فرق او بادا چو برگ گلبن و رخ برگ گلطلعتش با فره خورشید و با نور قمر
26. ۲۶ماه روزه اش باد میمون و همایون روز عیدتا بگیتی خواهد آمد روزه و عید دگر
27. ۲۷عید او بادا سعید و حال او فرخنده بادروزه اش بادا قبول کردگار دادگر