1. ۱ای بت گلرنگ روی، آن بادهٔ گلگون بیارکز فروغ او شود گلرنگ روی باده خوار
2. ۲باده‌ای کز وی خورد بیمار، گردد تندرستباده‌ای کز وی خورد بیکار، بازآید به کار
3. ۳باده‌ای کز وی جدا گردد بخیل از رادمردباده‌ای کز وی شود پیدا حکیم از بادسار
4. ۴باده‌ای چون گوهر رخشان که اندر نیک و بدگوهر پنهان مردم گردد از وی آشکار
5. ۵بادهٔ سوری به کف گیر ای بت گلرنگ رویآن گلِ سوری که بر سرو روان آید به بار
6. ۶در میان انجمن بخرام و ساقی باش از آنکبادهٔ سوری ز مرد گلرخ آید خوشگوار
7. ۷ساقی از سرو روان خیزد چو کرد آغاز سورصاحب اقبالی شهی زاولاد صاحب ذوالفقار
8. ۸شاه بی معزولی از ملک شرف اشرف که هستتا ابد این ملک را در خاندان او قرار
9. ۹کرد خویشی با بزرگی کز بزرگان جهانخواند بتوان خسرو صاحبقران روزگار
10. ۱۰فخر دین احمد که تا با مصطفی خیزد به حشرخویشتن را ساخت از اولاد او خویش و تبار
11. ۱۱هرکه او خویش و تبار آل پیغمبر بوَددر دو گیتی باشد ایمن از خسار و از تبار
12. ۱۲مهتران دین و دنیا بر مراد یکدگردین و دنیا را گرفتند این و آن اندر کنار
13. ۱۳فخر دین و اشرف از خویشی به یاری آمدندزین چه به باشد که گرد یار خویش و خویش یار
14. ۱۴ای شه آل نبی رایات شادی برفرازتا هواخواهان تو دل هدیه آرند و نثار
15. ۱۵تیره ماه آمد به خدمت تا کند در باغهاشاخساران را به روز سور تو دینار بار
16. ۱۶دست نقاشان، چین و کُله بندان ساختنددر سرای تو بهاری خرم از نقش و نگار
17. ۱۷تاج صاحبدولتی از بهر سورت شد پدیدتیر مه در باغ نو وندر سرایت نوبهار
18. ۱۸تا بهار از تیر مه یک فصل بودی در میاندر سر او باغ باشد هر دو در یک فصل یار
19. ۱۹ای نکوخواهان تو پیوسته شادان و عزیزوی بد اندیشان تو همواره اندر خار خار
20. ۲۰حاصل آمد فخر دین را و ترا از یکدگرصد هزاران عز بی ذل فخر هم بی هیچ عار
21. ۲۱خاندان پاک ختم انبیا را بی خلافعز و جاه و فخر و سنگ است از تو تا روز شمار
22. ۲۲برخور از فرزند زیبا اظهر اشرف نسبای شه سادات اشرف سیرت اظهر شعار
23. ۲۳مقتدای مشرق و مغرب به جاه و سروریاطهر و اشرف بُدند از جمع سادات کبار
24. ۲۴چون تو باشی اظهر و اشرف بوَد فرزند تونام نیک و نسبت پاک از تو مانَد یادگار
25. ۲۵تا بود ملک شرف باقی بر آل مصطفیکه‌اندرین شرکت ندارد هیچ شه در روزگار
26. ۲۶خسرو ملک شرف بادی و پیش و پس ترالشکری زآل نبی فرمانبر و طاعت گذار
27. ۲۷امت جد تو پیش تخت تو از طبع خویشچون غلامان پادشاهان را مطیع و بردبار