1. ۱عید شد ایام ما ناآمده ایام عیدچون رسید از راه با شاه جهان میرعمید
2. ۲سعد دین صدری که دیدار همایونش بفالهمچو نام شاه مسعود است و چون بختش سعید
3. ۳قبله اهل قلم ممدوح مخدومی که هستآستان دولتش محراب اصرار و عبید
4. ۴مبدی انعام و احسان بنده پرور منعمیدر حق هر بنده ای یک مبدی و صدره معید
5. ۵بر شه از رأی سدید وی بود آسان گشایسد اسکندر که هست از خاره و روی و حدید
6. ۶خاره و روی و حدید اندر گداز آید چو مومز آتش شمشیر شه چون خشم شه گردد شدید
7. ۷چون قلم در پیش او اهل قلم خدمت کندچون قلم از سر قدم سازند تا باشد مفید
8. ۸خدمتش ارباب دانش را سراسر فایده استهرکه را دانش بود داند مفید از مستفید
9. ۹نور چشم اهل علم و عقل در دیدار اوستهست بی دیدار او دیده غدودی در قدید
10. ۱۰هر کسی در دانشی گوید فریدم هست و نیستآن ویست از جمله دانش بهر فنی فرید
11. ۱۱ای بهر فنی ز هر فاضل زیارت نزد شاهآبروی جاه تو هر روز بادا بر مزید
12. ۱۲هست در بازار جودت جان معن زائدهکرده ای خلقان سخای حاتم طی من یزید
13. ۱۳پاکبازی دوست داری در سخا با دوستانبر دل صافی زنی چون پیر صافی بر مرید
14. ۱۴سایه وار از آفتاب جود تست اندر فرازبخل چون از سایه همنام تو دیو مرید
15. ۱۵خاص و عام از قاصی و دانی هواخواه تواندعمرو و زید و جعفر و صالح و یزید و با یزید
16. ۱۶از امام اهل حکمت انوری تا سوزنیدر ره یک مدحت تست رقبه حبل الورید
17. ۱۷گر در ایام تو باشندی نباشندی بجزمادح صدر همایون تو حسان و ولید
18. ۱۸مهر تو بر صادر و وارد باحسان و کرمهست افزونتر که باشد مهر والد بر ولید
19. ۱۹در ثنا و مدح تو ارباب نظم و نثر رانی زبان گردد کلیل و نی شود خاطر بلید
20. ۲۰چون قلم گیرد بدان نادر نبان آرد زبانجان بود استاد کامل عقل شاگرد رشید
21. ۲۱هر کجا مدح تو خوانند از خوشی و خرمیدار تنگ مانی گردد و قصر مشید
22. ۲۲باش ممدوح بسی مادح که ممدوجان بسیزنده نامند از دقیق و کسائی و شهید
23. ۲۳تا ز روز شب مدد یابند سال و ماه بادسال و ماه و روز و شب عیشت هنی عمرت مدید
24. ۲۴عید باد ایام عمر تو سراسر چون ز توعید شد ایام ما ناآمده ایام عید