1. ۱لنگ لنگاک من ای بلمه پیوسته برومغ مفلوج زده بر به رخت اف تفو
2. ۲لنگ مغ زاده گر زاصل و چو مازو بی مغزروی شسته بحشاشات و تراک و مازو
3. ۳از ره ایمان در کفر مزیدی که چنینآمنوا برزنخت شد بنوشتن کفروا
4. ۴زنخت تازه تر از . . . ن کدو بود و کنوندم غژغا و بجای زنخت . . . ن کدو
5. ۵بز گرفتی تو مرا چند گهی تا که بزاندیدمت غرق بیشم از سر سم تا بررو
6. ۶. . . ن پر موی ندارد و گرش بودی موی. . . ن بز بودی و نر بودی و بز بودی تو
7. ۷تا چو خر در تو سپوزم خر نر . . . ای شومچون شوی گاده خر از یکسو و بز از یکسو
8. ۸موی . . . ن برکن چون بر بلب چشمه آباز پی خرزه من خر بزمین زن زانو
9. ۹کدخدایانه عتابی است که با تو کردمنیستم با تو چو با خر سر خمخانه عدو
10. ۱۰بوده ای پیش بده سال تناسخ زن منکدخدای جلب خویش و مرا کدبانو
11. ۱۱نفقات تو اگر چند نه در حکم منینکنم زانکه بر اینست مرا عادت و خو
12. ۱۲دو گلوی داری و از بهر غذای تو مرایک نواله است رسنده ز گلو تا بگلو
13. ۱۳. . . ایه آویخته و انگیخته میری از ویدر گلوی تو خوش آیند تبنگو و خدو
14. ۱۴بچنین لقمه ترا شاعر نیکو کردمکارها زاید از لقمه نیکو نیکو
15. ۱۵شاعر از من شده ای به شدی از من شاعرای به از شعر تو شعر شتران عللو
16. ۱۶. . . ن مردم بفنا رفت و تو باقی ماندیبنکو شعری باو می نبدی هم پهلو
17. ۱۷همت عالی من شعر ترا عالی کردزانکه در دادن تعلیم بمن داشت علو
18. ۱۸ریختم در تو بیکبار همه مایه شعرکه همه شعر برآید چو بسرفی یاخو
19. ۱۹یاد داری و چرا یاد نداری داریآنکه در پیش خیارم بنهادی پیزو
20. ۲۰رگ شرم تو بدریدم و پیزو کردمزد به پیزوی من از پای تو پران پازو
21. ۲۱آنچه من با تو بیک چوب میان ران کردمبدو صد چوب سر سینه نیابی زخسو
22. ۲۲هست چونین که بگفتم مشو اینرا منکرکه بمنکر شدن ایندرد نیابد دارو
23. ۲۳بحق گیسوی مشکین شه آل علیراست خواهم که بگوئی و نخواهی آلو
24. ۲۴سند و سید سادات جلال السادهپسر حیدر حیدر دل حیدر بازو
25. ۲۵شاه سادات علاء الدین عالی نسبیکه سپهر از نسب عالی او یافت علو
26. ۲۶صاحب ملک شرف کز نسب صاحب شرعیک جهان خیل و حشم دارد صاحب گیسو
27. ۲۷هنر و آهوی ارباب هنر بر دل اوشد پدیدار از آنگونه که شیر از آهو
28. ۲۸از ره دانش تا ز اهل سخن بشناسدکه کدامست هنرمند و که دارد آهو
29. ۲۹سوزنی راهوری کرد و بیکبار بگفتآهوی فاضلی سست رگ سست رکو
30. ۳۰چو شود عیش خداوند باین طینت خوششود آن پرده دریهابیکی رشته رفو
31. ۳۱جنگ من کور بران لنگ نباشد اصلیکه زدستیم بیکجای بقریق بقو
32. ۳۲روز و شب عیش خداوند مطیب باداتا فلک را شب و روز است و عشی است و غدو