1. ۱شاعرکی تاز باز یافه درآیمهر نفسی تاز را بزخم درآیم
2. ۲تا ز چو دیدم زمانش ندهم یکدمتا بنمایم وثاق و حجره و جایم
3. ۳گرد پلاس خر دریده نگردمگنبد سیمین همی خوهد دل و رایم
4. ۴گر بودم سیم کار گردد چون زرور نبود سیم لوس و لابه فزایم
5. ۵یا بخریدار سیمناک فریبمیا بتضرع که مرد دنگ گدایم
6. ۶نرم کنم تار را گهی بدرشتیگاه غلام باره را چو میره سپایم
7. ۷تازی گرگم بوقت بره ربودنپیش شبانان شکوه نوحه سرایم
8. ۸خوه بدرشتی و خوه بنرمی با تازآخر خیری کنم که دیر نپایم
9. ۹دعوت تازان کنم همی بشب عیدزانکه ندانم بروز عید کجایم
10. ۱۰در شب شوال کودکانرا تا روزگاه ببندم شوال و گاه گشایم
11. ۱۱برفکنمشان بیکدگر که ب . . . ایندبر لب . . . نشان بکینه دندان خایم
12. ۱۲چون بتفاریق گای گای بیارندمن ز میان دو اسوزکی بربایم
13. ۱۳تازان پرسند کیستی تو بگویممن ز در بنده زادگان خدایم
14. ۱۴سعد دول اینسخن ندارد باورتا بشب عید خدمتی بنمایم
15. ۱۵اسعد سعد آنکه سعد اکبر گویدتاج سرت نی که خاک پای تو شایم
16. ۱۶زو بکف آرم نوای دعوت تازانزانکه ز ایام عید تا بتوانم
17. ۱۷گرچه بشعر اندرون ز کدیه گرانی استمن بچنین شعر بر درش نه گدایم
18. ۱۸هزل روا دارد از فرخجی این شعرگر بچنین شعر مرو را بستایم