1. ۱بجان پاک تو ای خواجه احمد شباککه همچو جان توام با تو پاک از دل پاک
2. ۲سر من آنجا باشد که خاک پای تو استوگرچه سر ز شرف برگذارم از افلاک
3. ۳به چشم من تو چنانی که توتیا شمرنددو چشم من تو به هر جا قدم نهی بر خاک
4. ۴وگر جزین که بگفتم ز من شود ظاهربوند پیرهن باطن مرا زده چاک
5. ۵من آنکسم که چو بنهم بر اسب شوخی زینزدن نیارد ابلیس چنگ در فتراک
6. ۶به جستجوی و تکاپوی کار من ابلیسهزار نعلین را پیش بر دریده شراک
7. ۷حرام زاده سر و شوخ چشم و قلاشمفساد پیشه و محراب کوبم و دکاک
8. ۸چو . . . نبطی خانه گرفته در کامکچو مار سقفی ره یافته بهر کاواک
9. ۹هزار تن را خر پیش برده ام بفرازهزار تن را گوساله رانده ام بحباک
10. ۱۰بکوی شوخی و بیشرمی و بداندیشیاگر بدانی من نیک چستم و چالاک
11. ۱۱ستور بدرامانم که می نیندیشمنه از زیان خداوند و نی ز بیم هلاک
12. ۱۲که را که در دهن از ریش آکله افتدکنم هر آینه ز انگشت زیر خود مسواک
13. ۱۳مرا بخواب نمودست بونواس چنیننک المنیک باذنی وان یکون اباک
14. ۱۴مکن تو فرق ز پیر و جوان که نکند فرقشکال گرسنه انگور طایفی ز حکاک
15. ۱۵چو گرگ باش که چون در فتد میان رمهچه میش چه بره دندانش را چه بخته چه شاک
16. ۱۶همه حدیث بلیط و بلاط خواهم گفتهمه حکایت من باشد از ملنگ و نیاک
17. ۱۷هر آینه که یقین باشد آنچه گفت مرایقین شناسیم و در گفت او نیارم شاک
18. ۱۸رفیق و مونس من هزلهای طیان استحکایت خوش من خرزه نامه حکاک
19. ۱۹هزار فتنه و بیداری و بدی بکنیمکسی ندانم کو را پلنگ من در خاک
20. ۲۰بسان بوالعجب مهره باز استادمنگه کنی بمن اینخانه پاک و دیگر پاک
21. ۲۱بدین صفت که منم هر کجا فتم خیزمکه آک ناید و من آک را خود آرم آک
22. ۲۲همه بخارا را لوت خوردنی دارمچه گاو سرزده لوک و چه مردک سقاک
23. ۲۳وگر ز شهر بخارا ببایدم رفتنبرون جهم که نه اموال دارم و املاک
24. ۲۴درست شهر بخارا ز من بفتنه درندتو دور ازین چشم و پاکی از نژاد و سباک
25. ۲۵اگرچه با همه خارم ترا شدم خرماوگرچه با همه زهرم ترا شدم تریاک
26. ۲۶بجنگ بزمجه اکنون چنین چو میدانیگل نجات تو بودم نهفته در خاشاک
27. ۲۷اگر نه کار تو جز بر مراد من بودیبساطها نبدی روز فتنه را ادراک
28. ۲۸مرا بعشق تو می متهم کنند و رواستوزین سخن نه شکی هست مرمرا و نه باک
29. ۲۹مرا مقابل خصمان خویشتن بینندچو پای سنگ بر سنگ و ویل پیش مغاک
30. ۳۰مرا بخدمت خود درپذیر و از همگانبذره ای بدل خویش بر میار تراک
31. ۳۱بدان نگارا من عاشقم بروی تو برولیس احوج منی من الوری بلقاک
32. ۳۲وگر ز صحبت پیوست مات نهی کنندمن السلام فقل یا منای من ینهاک
33. ۳۳ترا شدم ز دل پاک بنده و مولیفکن رحیما یا سیدی علی مولاک