1. ۱آورد گرد فتح و ظفر پیش چشم ماباد از رکاب عالی لازال عالیا
2. ۲گرد از رکاب عالی بر نصرت و ظفردر دیده رعیت باشد چو توتیا
3. ۳عالی علاء دولت و دین آنکه تا بحشرهرگز مباد دولت و دین را جز او علا
4. ۴حاقان محمد بن سلیمان که ملک اودارد نهاد ملک سلیمان پادشا
5. ۵آن پادشا که تا که خدایست نصرتیستبر دشمنان مراو را هر روز از خدا
6. ۶ناصر ویست دین خدای و رسول رانصرت بجز ورا بجهان کی بود روا
7. ۷نیک آمد و بد آمد خلق خدا ازوستآن به بود که قدرت و قوت بود روا
8. ۸چون گند ناز روی زمین دشمنان دینسر بر زدند از حد چین تا در ختا
9. ۹دست فلک ربود سر دشمنان دیناز تیغ گندنا شبه او چو گندنا
10. ۱۰آنان که بر مخالفت پادشاه دینبودند دست برده بمکر و بسیمیا
11. ۱۱نه سیمیا و مکر بفر همای شاهزیشان نشان دهد نه زسیمرغ و کیمیا
12. ۱۲آن پادشا که هرکه خلافش صواب دیدشمشیر او صواب جدا کرد از خطا
13. ۱۳آن پادشا که هیبت زور سپاه اوافکند فتنه در ختن و خطه ختا
14. ۱۴دشمن شکر شهی که چو عزم شکار کرداز هر کجا که روی نهد تا بهر کجا
15. ۱۵چون گردناست نیزه آتش سنان اودشمن چو مرغ گردان در گرد گردنا
16. ۱۶یاقوت را شنیدم کز روی خاصیتدفع وبا کند چو عفونت بود هوا
17. ۱۷روی هوا ز لشکر کفار شد عفناز گونه گونه وسوسه فاسد و هوی
18. ۱۸پیکان تیر شاه چو یاقوت سرخ گشتاز خون دشمنان و درافکندشان ز پا
19. ۱۹گردافع و با بد یاقوت ور نبودآرنده وبا بچه معنی شد و چرا
20. ۲۰خاقان قضای ایزد باربست از قیاسبر دشمنان دین همه شور و شر و بلا
21. ۲۱خواهند کز قضا و بلا درکشند رویکارد فرود بر سر ایشان بلا قضا
22. ۲۲کوشد اگر بجهد کسی با قضا بجنگمغلوب گردد و بودش جهد نابجا
23. ۲۳ایزد سزای نصرت مرشاه را گزیدچون شاه عزم کرد بآوردن غزا
24. ۲۴نصرت سزای شاه بدو شه سزای اوواقبال ره نمود سزا را سوی سزا
25. ۲۵از کردگار نصرت و از شاه کوشش استاز کافران هزیمت و از مؤمنان دعا
26. ۲۶دشمن قفای لشکر شه دیده کی کندمادام تا که دعوت نیکوست در قفا
27. ۲۷ایزد خدایگان جهانرا بقا دهادبیرون ز حد غایت و بیرون زانتها