1. ۱ایا ستوده بتو خانواده نبویجهان گرفته برأی صواب و عام قوی
2. ۲توئی بحق شرف دین کردگار جهاننه دین بود نه شرف هر کجا که تو بنوی
3. ۳اجل سید عالم سپهر جاه و شرفمحمد بن علی بن محمد الهروی
4. ۴بزرگوارتر از تو ندید کس بجهانبزرگوارتر از تو توئی و باز توی
5. ۵جهان پیر کهن گشته ز کار شدهبدولت تو جوانی گرفت باز و توی
6. ۶اگر بر آدمئی صد زبان پدید شودزصد زبان همه مدح و ثنای خود شنوی
7. ۷شبی که از تو فقیری دو صد غنی نشودبروز ناری تا بامدادو کم غنوی
8. ۸غریق من احسان بی شمار تواندبزیر منت باری مدان که تو گروی
9. ۹پیمبری بسخا گر کسی کند دعویزدوستی سخا شاید ار بر او گروی
10. ۱۰زرای تو همه کس بر ره سواره روندزرای خویش تو هم بر ره صواب روی
11. ۱۱منازعان تو هرچند طاعن و قریندبنزد اهل خرد جمله طاغیند و غوی
12. ۱۲اگر ترا بجهان بیعدد عدوست و امتبگاه کینه قویتر ز صد جهان عدوی
13. ۱۳منازعان تو نار عداوت افروزنتز بخت تو همه بر نار خود شوند شوی
14. ۱۴گرفته اند نکوخواه و بدخواه تو مدامیکی طریق هلالت یکی طریق سوی
15. ۱۵عدوت با تو برابر بود باصل و نسباگر برایت باشد کلیم با شطوی
16. ۱۶کسی که با تو دم اتحاد و صدق نزداگر چه هست و حد یکی است با ثنوی
17. ۱۷ثنا و مدح تو بر سوزنی فریضه شده استز اعیاد تو با فخر تخمه نبوی
18. ۱۸همیشه تا که شناسند اهل حکمت و شرعصحیح را زسقیم و ردیف را زروی
19. ۱۹هزار شاعر استاد باد مداحتچو بحتری و جریر و چو اصمعی لغوی