1. ۱ای رخ خوبت بمثل آفتابچون بمثل گویم بل آفتاب
2. ۲هیچ شناسی تو که روی تراخوانده رهی از چه قبل آفتاب
3. ۳روی ترا نیست بخوبی بدلگرچه خوهد بود بدل آفتاب
4. ۴شکل رخ و زلف تو گیرد اگربندد از مشک کلل آفتاب
5. ۵وان دهن تنگ تو گوئی بنیشجست مگر نخل عسل آفتاب
6. ۶دیدن تو آب دواند ز چشمآب دواند ز مقل آفتاب
7. ۷ای بصفات رخ رخشان تویافته مقدار و محل آفتاب
8. ۸اکثر اوصاف چگویم که هستروی ترا وصف اقل آفتاب
9. ۹از خط مشکین خلل اندر میارزانکه نپوشد بخلل آفتاب
10. ۱۰باده فراز آر چو خون حملکامد زی برج حمل آفتاب
11. ۱۱برج حمل خانه و کوی تو شدطلعت دهقان اجل آفتاب
12. ۱۲شهره نصیرالدین صدری که هستبر فلک دین و دول آفتاب
13. ۱۳آن شرف دولت عالی که هسترایش بی هیچ علل آفتاب
14. ۱۴هر که ورا دید نشسته بصدرگوید او هست لعل آفتاب
15. ۱۵صبحدمان از قبل خدمتشسازد چون ماه عجل آفتاب
16. ۱۶بر در دربارش بوسه دهدگشت چو پیدا ز قلل آفتاب
17. ۱۷اختر مسعود ورا بر فلکهست ز خدام و خول آفتاب
18. ۱۸از پی اسباب تنعم سزدمجلس او چرخ و حمل آفتاب
19. ۱۹گشت سپروار و ازو دفع کردتیر نحوسات زحل آفتاب
20. ۲۰ای شده در صدر بزرگان عصرپیدا چون بر سر تل آفتاب
21. ۲۱نور تو پنهان نشود تا نشدپنهان در زیر بغل آفتاب
22. ۲۲عدل تو برداشت ستم از جهانچون ز گیا قطره طل آفتاب
23. ۲۳جمله بخرج کف راد تو دادآنچه بکان کرد عمل آفتاب
24. ۲۴حیلت خصم تو نپوشد ترازانکه نپوشد بحیل آفتاب
25. ۲۵با تن خصم تو کند خشم توآنچه کند بر سر کل آفتاب
26. ۲۶بر سر تو جز بسعادت نتافتاز ره تقدیر ازل آفتاب
27. ۲۷تا که سپروار مقابل کندخود را با تیغ جبل آفتاب
28. ۲۸در پی اعدای تو بادا بکینکرده بکف تیغ اجل آفتاب