1. ۱ای رنگ رخت گونه گلنار شکستهیک موی تو صد طبله عطار شکسته
2. ۲وز خجلت بالای تو در هر چمن و باغافکنده سر سرو و سپیدار شکسته
3. ۳بازار نکوئی بتو افروخته وز تویکسر همه دوبانرا بازار شکسته
4. ۴نقش تو بصورتگر فرخار رسیدزو خامه صورتگر فرخار شکسته
5. ۵تمثال تو چون دست براهیم پیمبرهر بتکده ها را در و دیوار شکسته
6. ۶مخمور دو چشم تو بیک غنج و کرشمهصد بار در خانه خمار شکسته
7. ۷از ناوک مژگان تو در بابل و کشمیربسیار صف جادوی مکار شکسته
8. ۸ما را هم ازان ناوک شوخ تو دل و پشتشد خسته هدف وارو کمان وار شکسته
9. ۹تا خانه زنهار دلم شد بضرورتآن زلفک تاریک بهر تار شکسته
10. ۱۰یک تار نخواهم که از آنزلف شود کمزان تا نشود خانه زنهار شکسته
11. ۱۱پیوسته دو چشم سیه تست غنودهچونانکه سیه چشم تو هموار شکسته
12. ۱۲چون چشم نوشد بخت من ایدوست غنودهچون جعد تو شد پشت من ای یار شکسته
13. ۱۳کردم دل خویش را بت عیار زعشقتچون رودکی اندر غم عیار شکسته
14. ۱۴چون گردون احرار زبار منن خویشدهقان اجل احمد سمسار شکسته
15. ۱۵صدری که بدست کرم او ز در بخلزنجیر گسسته شد و مسمار شکسته
16. ۱۶هست او شه احرار و ز پیراهن تختشتا حشر نگردد صف احرار شکسته
17. ۱۷در باغ ایادیش بر اشجار مروتپخته است و رسیده رطب و خار شکسته
18. ۱۸از برگ و برآوردن بسیار نگرددیک شاخ ازان جمله اشجار شکسته
19. ۱۹گر شاخ مراد عدوی او ببر آیدپر بار شود تا شود از بار شکسته
20. ۲۰همواره بود از نفس سر حسودشاز دوزخ تفتیده تف نار شکسته
21. ۲۱از خون جگر گر مژه بر چهره فشاندچون پرده ناراست و بر او تار شکسته
22. ۲۲آنرا که بتیمار وی آمد نکند چرخیک موی بر اندام ز تیمار شکسته
23. ۲۳آن کز خط فرمانش برون برد سروپایگردد تنش آزرده و تاتار شکسته
24. ۲۴شد کعبه زوار درش زانکه بران درگشت آرزوی سینه زوار شکسته
25. ۲۵هرگز نشود دامن زایر بدر اواز شستن و نایافتن یار شکسته
26. ۲۶ای دست ستمکاری و کردار بد دهراز خلق بکردار و بگفتار شکسته
27. ۲۷خود جز تو نباشد که کند دست بددهراز خلق بگفتار و بکردار شکسته
28. ۲۸دارد ز بس احسان و مروت کف کافیتآز درم و قیمت دینار شکسته
29. ۲۹ممدوح سخندانی و نزد تو سخن رانبود شرف و قیمت و مقدار شکسته
30. ۳۰شاعر ز پی نظم مدیح توام ارنیهستم هوس گفتن اشعار شکسته
31. ۳۱تا طبع مرا نظم مدیح تو دارمهرگز نبود طبع مرا کار شکسته
32. ۳۲از غیرت و از رشک که بر مدح تو دارمدارم قلم از مدحت اغیار شکسته
33. ۳۳گر بلبل طبعم نه مدیح تو سرایدببریده زبان باید و منقار شکسته
34. ۳۴جز مدح تو گر نقش کنم بر رخ کاغذباد از کفم انگشت قلمدار شکسته
35. ۳۵استاد رشیدی را شعریست ردیفشچون زلف بتان نغز و بهنجار شکسته
36. ۳۶من سوزنیم شعر من اندر پی آن شعرنرزد بیکی سوزن سوفار شکسته
37. ۳۷لیکن چو قبول تو خداوند بیایدآن شعر بدین شعر شود زار شکسته
38. ۳۸تا گنبد دوار زمین را بخوهد بزماز یکدیگر آسایش و رفتار شکسته
39. ۳۹ماسای ز شادی که . . . پشت حسودتدارد روش گنبد دوار شکسته
40. ۴۰از گنبد دوار بداندیش تو بر خاکافکنده نگون باد و نگونسار شکسته