1. ۱ای قد تو سیمین صنوبر منرخسار تو خورشید از مهر من
2. ۲خال و خط ت دام و دانه منچشم و لب تو خصم و داور من
3. ۳مژگان تو صف صف کمانکش منزلفین تو نه نه ز ره و رمن
4. ۴خیل و حشم عشق جمع کردهانگیخته بر فتنه در سر من
5. ۵آراسته من لشگر صبوریکامد حشم عشق بر سر من
6. ۶ای دو لب تو همچو نوش و شکرمینوش حدیث چو شکر من
7. ۷بر طلعت خورشید پیکر توشد فتنه ذره ذره پیکر من
8. ۸بی قامت سیمین صنوبر تستچون فال خمیده صنوبر من
9. ۹روزی که نباشم محاور تواندوه تو باشد محاور من
10. ۱۰عنبر سر زلفین حلقه تومجمر دل پر تفته آذر من
11. ۱۱بوی همه عالم ز عنبر توسوز همه گیتی ز مجمر من
12. ۱۲آنزلف گره گیر عنبرینتدر گردن دل است چنبر من
13. ۱۳زان بوی خوش آید مدح خوانمدر صدر خداوند مهتر من
14. ۱۴صدری که چو گویم حدیث خلقشمشکین گردد دم بحنجر من
15. ۱۵جز مدح او عطر بیز ثنائینی در دل و طبع معطر من
16. ۱۶از مدحت او نافه ها گشایدراوی زورقهای دفتر من
17. ۱۷جز لؤلؤ منظوم شکر او نیدر سینه چون درج گوهر من
18. ۱۸دهقان احمد آنکه دایمجز خدمت او نیست در خور من
19. ۱۹والاشرف الدوله کاو نصیراستدر دین خدا و پیمبر من
20. ۲۰صدری که خطابش بود ز صاحبکای داور من برادر من
21. ۲۱محمود شهنشاه شرق گویدتیز از قلم اوست خنجر من
22. ۲۲ای بنده نوازی که جز به تو نیستامروز بهر وقت مفخر من
23. ۲۳تا چاکر درگاه تو شدستمشد دولت پیروز چاکر من
24. ۲۴چون روی به درگاه تو نهادماقبال نهد روی بر در من
25. ۲۵هرگه که ثنای تو گفت خواهمگردد سخن ثناگر من
26. ۲۶گر نعمت ممدوح پرورد طبعشد نعمت تو طبع پرور من
27. ۲۷ور همت مخودم گسترد نامشد همت تو نام گستر من
28. ۲۸جاوید نه غم خورم که جودت خوردجاوید غم پوشش و خور من
29. ۲۹شاه سخنم کرد مدحت تودستار تو شد تاج و افسر من
30. ۳۰میران سخن طاعت من آرندچو تاج تو بینند بر سر من
31. ۳۱بالین منست آستانه تووز خاک در تست بستر من
32. ۳۲بر مادر من آفرین که مهرستبا شیر بمن داد مادر من
33. ۳۳با مدح تو همبرم همیشهتا دم بجهانست همبر من
34. ۳۴آنی که فلک گفت سعد بادادر تو نظر هفت اختر من
35. ۳۵وآنی که زمین گفت باد نافذفرمان تو بی هفت کشور من
36. ۳۶من بر تو به نیکی کنم دعائیکاین هست میل میسر من
37. ۳۷بادا همه عالم مسخر توچونانکه سخن شد مسخر من
38. ۳۸ایزد بدهادت صلاح دو جهاناین است دعای نکوتر من