1. ۱مقدم آمد سال عرب ز سال عجمبه کام روز به مقدار هفده هجده قدم
2. ۲مه محرم عالم فروز با زینتفلک ظل همای بهار در عالم
3. ۳رسیدن سر سال عرب بدین موسمفزود زینت روی زمین ز سبزه و نم
4. ۴زمین ز سبزه و نم چون زمردین لوحی استنثار کرده بران روی لوح در و درم
5. ۵چو نوبت سر سال عجم رسد برسدز شاخسار سر اندر سر و هم اندر هم
6. ۶سپاه برگ و گل و رنگ رنگ گوناگونز باد مشگین بر همزنان علم بعلم
7. ۷شود به بستان دستانزن و سرود سرایبه عشق بر گل خوشبوی بلبل خوشدم
8. ۸چه شد زنم زدن ابرهای فاخته گوندرخت باغ چو طاوس جلوه گر خرم
9. ۹ز خرمی بسوی باغ دل گرای شودوجیه دین عرب قبله وجوه عجم
10. ۱۰سپهر مجد و معالی محمد بن علیجهان جود و مکارم عزیز مصر کرم
11. ۱۱جمال و مفخر احرار ماوراء النهرپناه عام دل و پشت پهلوان و حشم
12. ۱۲بزرگواری آزاده ای که خرد و بزرگکشیده اند بخود بر ز بندگیش رقم
13. ۱۳بامر تیغ زبان و اشارت قلمششده مسخر او اهل تیغ و اهل قلم
14. ۱۴چو دست را بقلم برد و عدل نامه نوشتقلم شود بسر تیغ داد دست ستم
15. ۱۵ز رأی روشن و تدبیر ملک پرور اوستکه راد کیشان بیشند و ظلم کوشان کم
16. ۱۶کفش با بر درم ماند و سخا بمطروزان مطر شده بستان مکرمت خرم
17. ۱۷کف جواد ورا چون کنم با بر صفتکه ابر نم ندهد تا با بر ندهد یم
18. ۱۸کف جوادش تا آمد از عدم بوجودز جود او شده بخل از وجود خود بعدم
19. ۱۹هر آنچه گفت همه گفت اوست مستسحنهر آنچه کرد همه کرد اوست مستحکم
20. ۲۰ایا بحکم حق از بهر کامرانی توبخدمت تو کمر بسته آسمان محکم
21. ۲۱بلی سزد که کند خدمت آسمان بلندترا که هستی چون آسمان بلند همم
22. ۲۲گر آسمانرا پرسد زمین که هست چنینزمین صدا شنود ز آسمان بلی و نعم
23. ۲۳بلی که نیست عدو را ز تو خلاص بلانعم که هست ولی را چو تو ولی نعم
24. ۲۴همیشه تا که بود در جهان مفارقتیمیان شدت و ناز و میان شادی و غم
25. ۲۵تو شاد بادی و پیوسته دشمنت غمگینترا نشاط رفیق و ورا ندیم ندم
26. ۲۶بقات بادا چندانکه عاجز آید ازانمهندسی که بداند شمار جذر اصم