1. ۱ز گردون سعد اکبر داد پیغامبدستوری که با شاه است همنام
2. ۲که تا من سعد ملک آسمانمتو خواهی بود سعدالملک اسلام
3. ۳ز سعد اکبر ای صدر اکابرتو محفوظی بدین اعزاز و اکرام
4. ۴سپهر توسن تند حرون گشتچو رامین ویس را امر ترا رام
5. ۵سعاداتی که در هفت اخترانستبنام بخت تو بخشیده قسام
6. ۶تو مسعودی و شاهنشاه مسعودوز اقبال شما مسعود ایام
7. ۷دل ابنای ایام از شما شادچه از لشکر چه از خاص و چه از عام
8. ۸تو آنصدری که از همنامی شاهسعادت سعد اکبر را دهی وام
9. ۹بوی ناظر شوی تا بر ممالکشود ناظر ز چرخ آینه فام
10. ۱۰ز قدر همت عالیت کیوانکف پای تو بوسد کام و ناکام
11. ۱۱غلامان ترا در رزمگاهستبر افزون بهره مردی ز بهرام
12. ۱۲بروز بزم چون خورشید بادهبتو لامع شود از مشرق جام
13. ۱۳فزون از ذره خورشید تابندندیمان از تو برد انعام
14. ۱۴بمجلس مطرب تو زهره زیبدسرودش شادی آغاز و انجام
15. ۱۵چو در دیوان شاه آئی خرامانبساط از تو شرف گیرد بهر گام
16. ۱۶همه اهل قلم پیشت قلم واربطوع از فرق سر سازند اقدام
17. ۱۷عطارد بر فلک از هیچ حکمیکه تو راندی نه پیچد بر الف لام
18. ۱۸چو نعل اسب تو باشد مه نوز نور روی تو گردد مه تام
19. ۱۹تمامی در فنون فضل و دانشبصدر سروری چست و باندام
20. ۲۰ز آدم تا بعهد تو نیامدچو صدر سروری ز اصلاب و ارحام
21. ۲۱ببام مهتری مثل تو کس نیستکریم بن الکریم از باب و از مام
22. ۲۲نهاد ملک شاه شرق از تستچو بستان در بهار تازه پدرام
23. ۲۳بهار تازه گر بستان بیاراستچو فردوس برین وقتست و هنگام
24. ۲۴صبا از شاخ بادام اندرین فصلگل افشاند سحرگاه از دو بادام
25. ۲۵بهنگام گل بادام می نوشز دست ساقیان چشم بادام
26. ۲۶شراب در غمی کز جام شامیز در غم نور گیرد تا حد شام
27. ۲۷از آن خورشید بخت جام کز ویپدید آید حریف پخته از خام
28. ۲۸بجز مدح و ثنای خویش مینوشچه مینوشی که اضغائست و احلام
29. ۲۹شنود و گفت اندر مجلس تودهد جان را غذا از گوش و از کام
30. ۳۰هرآن شعری که در وی مدح تو نیستبنزد اهل دانش چیست دشنام
31. ۳۱شود مداح را لفظ دری دربنظم مدح تو در طبع نظام
32. ۳۲دل ممدوح را تا صید خواهندحکیمان سخندان سخن وام
33. ۳۳بدانه و دام خال و زلف معشوقدلت بادا شکار عشق مادام
34. ۳۴تو قادر بر شکار خصم و قاهرچنان چون بر گوزن و گور ضرغام
35. ۳۵زبان سوزنی در نظم مدحتسخن پیرای و بران همچو صمصام
36. ۳۶چه گوید سوزنی چون هر چه بایستز گردون سعد اکبر داد پیغام