1. ۱دل از ما برد آن شوخ و روان کرد این زمان پهلوچرا کرد ای مسلمانان زیار مهربان پهلو
2. ۲به روی او برابر کرد ماه چارده خود راتهی کرد او شب دیگر ببین بر آسمان پهلو
3. ۳به سوی من کند پشت و دعاگو را دهد دشناممرا می دارد او آری میان عاشقان پهلو
4. ۴زند پهلو به مسکینان رقیب از غایت نخوتبگو او را تو آن ساعت چو گویی بر خزان پهلو
5. ۵چنان در عشق آن مهوش ضعیف و لاغر و زارمکه از روی قبای من توان دیدن عیان پهلو
6. ۶پیاده بر سر راه توام ای شهسوار مناگر رحمی نمی آری مزن بر ناتوان پهلو
7. ۷میاور بر دل صوفی جفا افزون ز عشاقانمگر او چرب‌تر داند مرا از دیگران پهلو