酬李端校書見贈 — پاسخ به شعرِ لی دوانِ کتابدار (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خوشه‌های اقاقیای سبز آویخته‌اند و زاغچه‌های نوپر پرواز می‌کنند؛ ناگهان یاد آوردم که تنها منم که به کوهستان بازنگشته‌ام.•綠槐垂穗乳烏飛，忽憶山中獨未歸。
2. 2در آینهٔ مفرغینِ سبزفام، گذرِ سال‌ها را در دگرگونیِ موی می‌بینم؛ ابرِ سپید و سبزهٔ خوشبو با دلم ناسازند.•青鏡流年看髮變，白雲芳草與心違。
3. 3تازه با باده‌نوشان آشنا شده‌ام و به گردش‌های بهاری خو گرفته‌ام؛ دیری است از راهبانِ جنگل دورم و شب‌نشینی‌ها کم شده است.•乍逢酒客春遊慣，久別林僧夜坐稀。
4. 4دیروز شنیدم به دروازهٔ پایتخت رسیده‌ای؛ کلاه و سنجاقِ دیوانی را برتر از جامهٔ برگِ نیلوفر مشمار.•昨日聞君到城闕，莫將簪弁勝荷衣。