青门饮 — چینگ مِن یین: شبِ مسافر در مرز (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اسبانِ هون در باد شیهه می‌کشند، درفش‌های هان در برف تاب می‌خورند، ابرهای سرخ باز سر می‌کشند و پرتوی واپسینِ آفتاب به بلندیِ یک چوب.•胡马嘶风，汉旗翻雪，彤云又吐，一竿残照。
2. 2درختانِ کهن به آسمان پیوسته‌اند و کوه‌های آشفته بی‌شمار؛ همهٔ شنِ شامگاهی و علف‌های پژمرده را پیمودم.•古木连空，乱山无数，行尽暮沙衰草。
3. 3ستارگان بر کاروانسرای خلوت گسترده‌اند؛ شب بی‌خوابی است و گلِ فتیله بیهوده پیر می‌شود.•星斗横幽馆，夜无眠、灯花空老。
4. 4مه در منقلِ مرغابیِ عطر غلیظ است، اشکِ شمع یخ بسته، و آسمانِ برفک‌زده دیر سپیده می‌دهد.•雾浓香鸭，冰凝泪烛，霜天难晓。
5. 5همیشه به یاد دارم که تازه آرایشِ بامدادی‌اش تمام شده بود؛ هنوز جامی تمام نشده، چه‌قدر اندوهِ جدایی بود.•长记晓妆才了，一杯未尽，离怀多少。
6. 6نگاهِ چون موجِ پاییزی در مستی، بارانِ بامدادی در خواب؛ همه رنج‌های هنگامِ بیداری‌اند.•醉里秋波，梦中朝雨，都是醒时烦恼。
7. 7گمانم جایی هست که دل را می‌کشد؛ چگونه تابِ اندیشیدن دارم به آن‌چه روزی در گوشم گفت؟•料有牵情处，忍思量、耳边曾道。
8. 8کی اسب‌تازان بازگردم، و دمِ در لبخندِ سبکِ پیشوازش را بشناسم؟•甚时跃马归来，认得迎门轻笑。