塞北二首 二 — شمالِ مرز (دو شعر، دوم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سوارانِ هو به گردِ مرز تاختند؛ باد از سوی شمالِ خاوری برخاست.•胡騎犯邊埃，風從丑上來。
2. 2آتشِ دیده‌بانیِ «پنج دشت» شتاب‌زده است؛ نامه‌های پردار از «شش ولایت» می‌تازند.•五原烽火急，六郡羽書催。
3. 3یخ در گردنهٔ «روباهِ پرّان» سخت و سرد است؛ شبنمِ یخ‌زده انبوه است و غازهای کوچ‌کننده اندوهناک.•冰壯飛狐[冷]，霜濃候雁哀。
4. 4سردار بامدادان تبرِ فرماندهی می‌گیرد؛ سپاهیان شبانه چوب در دهان، خاموش، پیش می‌روند.•將軍朝授鉞，戰士夜銜枚。
5. 5در میانِ «مرزِ ارغوانی» و «رودِ زرین»، در خمِ کوه‌های پیاز (پامیر) و سرزمینِ تیه‌له.•紫塞金河裏，蔥山鐵勒隈。
6. 6در پاییز شمشیرِ «نیلوفری» برکشیده می‌شود؛ بامدادان درفشِ «برگِ اسمانتوس» گشوده می‌شود.•蓮花秋劒發，桂葉曉旗開。
7. 7نقشهٔ پنهان سه سپاه را به جنبش درمی‌آورد؛ دمِ اهریمنی در صد نبرد درهم می‌شکند.•秘略三軍動，妖氛百戰摧。
8. 8چه جای گفتن که قلم را رها کرد و رفت؟ سرانجام با نامی کنده بر سنگ بازخواهد گشت.•何言投筆去，終作勒銘回。