1. ۱دریغا دره سر سبز و گردوی پیر،
2. ۲و سرود سر خوش رود
3. ۳به هنگا می‌که ده
4. ۴در دو جانب آب خنیاگر
5. ۵به خواب شبانه فرو می‌شد
6. ۶و خواهش گرم تن‌ها
7. ۷گوش‌ها
8. ۸را به صدا‌های درون هر کلبه
9. ۹نا محرم می‌کرد،
10. ۱۰وغیرت مردی و شرم زنانه
11. ۱۱گفت گوهای شبانه را
12. ۱۲به نجوا‌های آرام
13. ۱۳بدل می‌کرد
14. ۱۴وپرندگان شب
15. ۱۵به انعکاس چهچه خویش
16. ۱۶جواب
17. ۱۷می‌گفتند.-
18. ۱۸دریغا مهتاب و
19. ۱۹دریغا مه
20. ۲۰که در چشم اندازما
21. ۲۱کهسار جنگلپوش سر بلند را
22. ۲۲در پرده شکی
23. ۲۳میان بود و نبود
24. ۲۴نهان می‌کرد.-
25. ۲۵دریغا باران
26. ۲۶که به شنطنت گوئی
27. ۲۷دره را
28. ۲۸ریز و تند
29. ۲۹در نظر گاه ما
30. ۳۰هاشور می‌زد.-
31. ۳۱دریغا خلوت شب‌های به بیداری گذشته،
32. ۳۲تا نزول سپیده دمان را
33. ۳۳بر بستر دره به تماشا بنشینیم،
34. ۳۴ومخمل شالیزار
35. ۳۵چون خاطره ئی
36. ۳۶فراموش
37. ۳۷که اندک اندک فریاد آند
38. ۳۸رنگ‌هایش را به قهر و به آشتی
39. ۳۹از شب بی‌حوصله
40. ۴۰بازستاند.-
41. ۴۱و دریغا بامداد
42. ۴۲که چنین به حسرت
43. ۴۳دره سبزرا وانهاد و
44. ۴۴به شهر باز آمد؛
45. ۴۵چرا که به عصری چنین بزرگ
46. ۴۶سفر را
47. ۴۷در سفره نان نیز، هم بدان دشواری بخ پیش می‌باید برد
48. ۴۸که
49. ۴۹در قلمرو نام