1. ۱1
2. ۲شب
3. ۳رودخانه
4. ۴با کلماتی که گاه گاه
5. ۵آموخت از مکالمه ی ابر و دره‌ها
6. ۶آهنگ روستایی و سیال آب را
7. ۷پرداخت در ستایش گل
8. ۸های شرم تو
9. ۹وینک
10. ۱۰هر جویکی
11. ۱۱که می‌گذرد از کنار من
12. ۱۲آن نغمه ی نواخته ی عاشقانه را
13. ۱۳تکرار می‌کند
14. ۱۴2
15. ۱۵شعر روان جوی
16. ۱۶صمیمی شد انچنانک
17. ۱۷در گوش من
18. ۱۸به زمزمه
19. ۱۹تکرار می‌شود
20. ۲۰همچون ترانه‌های خراسانی لطیف
21. ۲۱در کوچه‌های کودکی من
22. ۲۲چندان زلال و ژرف و برهنه ست
23. ۲۳کاینک به حیرتم
24. ۲۴کاین شعر عاشقانه ی پر شور و جذبه را
25. ۲۵باران سروده است
26. ۲۶یا من سروده ام ؟
27. ۲۷3
28. ۲۸من چون درخت معجز زردشت
29. ۲۹چون سرو کاشمر
30. ۳۰با شاخ و برگ سبز بهاران
31. ۳۱قد می‌کشم به روشنی صبح
32. ۳۲از سایه‌های رودکناران
33. ۳۳من آن نیم که
34. ۳۴بودم
35. ۳۵این لحظه دیگرم
36. ۳۶در خویش می‌سرایم دریا و صبح را
37. ۳۷تا رودخانه ی سخن نرمساز تو
38. ۳۸این گونه شاد
39. ۳۹می‌گذرد از برابرم
40. ۴۰4
41. ۴۱باران
42. ۴۲چندان زلال شعر تو امشب
43. ۴۳آیینه تصور و تصویر من شده ست
44. ۴۴کاینک
45. ۴۵به هر چه عشق و ترانه ست
46. ۴۶دیوان خویش رابه تو
47. ۴۷تقدیم می‌کنم