1. ۱منکر حق طبیعی آمد و بسآن خر بدگهر، سگ ناکس
2. ۲دهر را کردگار می​خوانداثر از روزگار می​داند
3. ۳نظرش تا به چرخ و انجم شدپیشتر زان نرفت از آن گم شد
4. ۴دهر را نیز همچو ما می​دانروز و شب، ماه و سال سرگردان
5. ۵شیب و بالا، هبوط و اوج و قرانصفت مثل ماست در امکان
6. ۶هرکه اندر صفت چو ما باشدحاش للّه که او خدا باشد
7. ۷در «اناالدهر» سر مکنون استمن بگویم تو خود بدان چون است
8. ۸به هر آن سو که گردد آن گمراهگر بداند «فثّم وجه اللّه»
9. ۹هرکه داند که این چنین باشدکفر او خود همه یقین باشد