1. ۱روشن آن بدری که کمتر منزلش عالم بودخرم آن صدری که قبله‌ش حضرت اعظم بود
2. ۲این جهان رخسار او دارد از آن دلبر شدستو آن جهان انوار او دارد از آن خرم بود
3. ۳حاکمی کاندر مقام راستی هر دم که زدبر خلاف آندم اگر یک دم زنی آندم بود
4. ۴راه عقل عاقلان را مهر او مرشد شدستدرد جان عاشقان را نطق او مرهم بود
5. ۵صدهزاران جان فدای آنسواری کز جلالغاشیه‌ش بر دوش پاک عیسی مریم بود
6. ۶از رخش گردد منور گر همه جنت بودوز لبش یابد طهارت گر همه زمزم بود
7. ۷فرش اگر سر برکشد تا عرش را زیر آورددست آن دارد که از زلفش بر اوریشم بود
8. ۸طلعت جنت ز شوق حضرتش پر خوی شدستدیدهٔ دوزخ ز رشک غیبتش پر نم بود
9. ۹از گریبان زمین گر صبح او سر بر زندتا شب حشر از جمالش صد سپیده دم بود
10. ۱۰با «لعمرک» انیبا را فکرت رجحان کیستبا «عفاالله» اولیا را زهرهٔ یک دم بود
11. ۱۱با «الم نشرح» چگویی مشکلی ماند ببندبا «فترضی» هیچ عاصی در مقام غم بود
12. ۱۲خوش سخن شاهی کز اقبال کفش در پیش اوکشتهٔ بریان زبان یابد که در وی سم بود
13. ۱۳خاک را در صدر جنت آبرویش جاه دادآتش ابلیس را از خاک او ماتم بود
14. ۱۴چرخ را از کاف «لولاک»ش کمر زرین بودخاکرا با حاء احمامش قبا معلم بود
15. ۱۵خاک زاید گوهری کز گوهران برتر شودبچه زاید آدمی کو خواجهٔ عالم بود
16. ۱۶هر که در میدان مردی پیش او یکدم زندرخش او گوساله گردد گر همه رستم بود
17. ۱۷در شبی کو عذر «اخطانا» همی خواهد ز حقجبرئیل آنجا چو طفل ابکم و الکن بود
18. ۱۸حکم الالله بر فرق رسول الله بینراستی زین تکیه‌گاهی آدمی را کم بود
19. ۱۹ماه بر چرخ فلک چون حلقهٔ زلف و رخشگاه چون سیمین سپر گه پارهٔ معصم بود
20. ۲۰شاه انجم موذن وی گشته اندر شرق ملکزان جمال وی شعار شرع را معلم بود
21. ۲۱بادوشان فلک را دور او همره شدستخاکپاشان زمین را نعل او ملحم بود
22. ۲۲سدرهٔ طاووس یک پر کز همای دولتشبر پر خود بست از آن مر وحی را محرم بود
23. ۲۳خضر گرد چشمهٔ حیوان از آن می‌گشت دیرتا مگر اندر زمین با وی دمی همدم بود
24. ۲۴تا نهنگش در عجم گرد زمین چون عمرستتا هزبرش در عرب غرنده ابن عم بود
25. ۲۵نی در آن آثار گرز و ناچخ عنتر بودنه در آن اسباب ملک کیقباد و جم بود
26. ۲۶با خرد گفتم که فرعی برتر از اصلی شودگفت: آری چون بر آن فرع اتفاقی ضم بود
27. ۲۷گفت: ای بوبکر با احمد چرا یکتا شدیگفت:هر حرفی که ضعفی یافت آن مدغم بود
28. ۲۸گفتم: ای عمر تو دیدی بوالحکم بس چون بریدگفت: زمرد کی سزای دیدهٔ ارقم بود
29. ۲۹گفتم: ای عثمان بنا گه کشتهٔ غوغا شدیگفت: خلخال عروس عاشقان ز آندم بود
30. ۳۰گفتم: ای حیدر میی از ساغر شیران بخورگفت: فتح ما ز فتح زادهٔ ملجم بود
31. ۳۱باد را گفتم: سلیمان را چرا خدمت کنیگفت: از آن کش نام احمد نقش بر خاتم بود
32. ۳۲ای سنایی از ره جان گوی مدح مصطفاتا ترا سوی سپهر برترین سلم بود