1. ۱تا باز فلک طبع هوا را چو هوا کردبلبل به سر گلبن و بر شاخ ندا کرد
2. ۲بی برگ نوایی نزد از طبع به یک شاخچون برگ پدید آمد پس رای نوا کرد
3. ۳شاخی که ز سردی و ز خشکی شده بد پیراز گرمی و تریش صبا همچو صبا کرد
4. ۴از هیچ پدر هیچ صبی آن بندیدستکامسال بهر شاخ یک آسیب صبا کرد
5. ۵آن نقره که در مدت شش ماه نهاد ابریک تابش خورشید زرافزای هبا کرد
6. ۶از رنگ رزان جامه ستد دشت و بپوشیدو آن پیرهن گازری از خویش جدا کرد
7. ۷تا داد لباس دگرش جوهر خورشیداو مرعوضش را ستد آن جامه عطا کرد
8. ۸شد ناطقه بر نطق طرب گوی چو در باغاز نامیه هر شاخ و گیا رای نما کرد
9. ۹گر شاخ به یک جان نسبی دارد با ماآن کار که بس دون و حقیرست چرا کرد
10. ۱۰بی میوه چنار از قبل شکر بهر باغدو دست برآورد و چو ما قصد دعا کرد
11. ۱۱درویش کند پشت دوتا بر طمع چیزشد شاخ توانگر ز چه رو پشت دوتا کرد
12. ۱۲برابر همی خندد برق از پی آن کوعالم همه خندان ز چه او قصد بکاکرد
13. ۱۳باد سحری گشت چنان خوش که هوا راگویی که صبا حاملهٔ مشک و حنا کرد
14. ۱۴شد طبع هوا معتدل از چرخ تو گوییچرخ این عمل از علم جمال الحکما کرد
15. ۱۵فرزانه علی‌بن محمد که اگر چرخوصف علو محمدتش کرد سزا کرد
16. ۱۶آن ناصح اهل خرد و دین که طبیعتچون بخت کفش را سبب عیش و غنا کرد
17. ۱۷آن خواجه که از آز رهی گشت هر آنکوراه در او را زره جهل رها کرد
18. ۱۸ایزد گهر لطف و سخا و هنرش راچون آتش و چون آب و چو خاک و چو هوا کرد
19. ۱۹جز بخل نپنداشت جهانی که عطا دادجز کفر نینگاشت سخایی که ریا کرد
20. ۲۰در فتنه فتد عالمی ار گردد ظاهرآن کار که او نز پی ایزد به خلا کرد
21. ۲۱از چرخ بهست او بگه جود و هم از چرخبرگفتهٔ من عقل یکی نکته ادا کرد
22. ۲۲شکل دبران آنکه بر چرخ چولاییستکاشنید که او چرخ در جود چو لا کرد
23. ۲۳پر کرد و تهی کرد سر از عقل و دل از آزاز نطق و کف آنجا که سخن گفت و سخا کرد
24. ۲۴هر کار که او ساخت به تعلیم خرد ساختو آن کار که او کرد به تفهیم ذکا کرد
25. ۲۵عضوش همه از کون و فسادات طبیعیعلمش چو فلک ساحت ارکان ضیا کرد
26. ۲۶ای حاذق ناصح به گه دانش بر خلقکایزد علمت را چو نبی اصل شفا کرد
27. ۲۷شد علم تو جانی دگر آنرا که زمانهاز گردش خود قالب ادبار و عنا کرد
28. ۲۸دانم که اجل بیش نپیوست بر آن شخصکز سردی و خشکیش دوای تو جدا کرد
29. ۲۹آنرا که ز بیماری علم تو برانگیختبی مرگ چو انگیختهٔ روز قضا کرد
30. ۳۰از کس نشنیدم به جز از حذق تو کامروزصد کر چو صدف علم چو درت شنوا کرد
31. ۳۱چون از کف موسی دم عیسی اثر توبر عارضه آن کرد که بر سحر عصا کرد
32. ۳۲در جنت علت نبود لیک به دنیاعلم تو جهان را به صفت جنت ما کرد
33. ۳۳منسوخ شد از دهر وبا زان که خداوندمر علم ترا ناسخ تاثیر وبا کرد
34. ۳۴داروت بدانکس نرسد کایزد برویعلت سببی کرد پسش مرگ قضا کرد
35. ۳۵آن کس که به خوشی نه بخشگی به ستایشخلق تو کم از مشک ختا گفت خطا کرد
36. ۳۶اقبال سوی پشت چو فردا همه رویستچونان که چو دی رنج همه روی قفا کرد
37. ۳۷ادیان به علی راست شد ابدان به تو زیراکتو عیش هنی کردی و او کفر هبا کرد
38. ۳۸ای آن شجر اندر چمن عمر که از جوداز میوه جهانی را با برگ و نوا کرد
39. ۳۹دانا نکند کفر و جهالت به کسی کومر علم ترا با دگران مثل و سوا کرد
40. ۴۰لطفت به از آن کرد و کند کز سر حکمتسر بانک و بقراط به خاشاک و گیا کرد
41. ۴۱المنة لله که از دولت ناگهچون بود علی قسم شهنشاه علا کرد
42. ۴۲بی رنج بهشتی شد غزنین به تمامیاکنون که طبیبی چو تواش چرخ عطا کرد
43. ۴۳هر چند صلتهای تو ای قبلهٔ سنتمجدود سنایی را با مجد و ثنا کرد
44. ۴۴این گوهر کو سفت به نزدیک تو آوردگرمی بخری این خر کز بهر بها کرد
45. ۴۵با چشم بزرگیش نگر گرچه طبیعتمر دیدهٔ او را محل آب و گیا کرد
46. ۴۶هر چند ازین پیش به نزدیک بخیلانچونانک توانست بهر نوع وفا کرد
47. ۴۷جز کذب نگفت آنرا کز طبع ثنا گفتجز صدق نراند آنجا کز بخل هجا کرد
48. ۴۸از شکر بر خلق همان کرد که ایزداز آفت ناشکری بر اهل سبا کرد
49. ۴۹بی صله همی مدح نیوشند به شادیگویی فلکم نایب و غمخوار و کیا کرد
50. ۵۰با اینهمه ای تاج طبیبان دل او رادهر از قبل بی‌درمی معدن دا کرد
51. ۵۱از لطف دوایی بکن این داء رهی راچون علم تو درد همه آفاق دوا کرد
52. ۵۲تا نزد عجم ما و من اقوال ملوک ستچونان که عرب مر که و چه را من و ما کرد
53. ۵۳پیوسته بهی بادت ازیرا که علومتبستان بقایت همه پر زیب و بها کرد
54. ۵۴حاجات تو همواره روا باد ز ایزدزیرا که بسی حاجت جود تو روا کرد