1. ۱فضل یحیاست بر ضعیف و قویفضل یحیای صاعد هروی
2. ۲پادشاه قضات و خواجهٔ شرعکه چو صدرست و دیگران چو روی
3. ۳از صعود حیات و فضل دلشنیست جز صورت صراط سوی
4. ۴پیش ادراک خاطر علویشمحو شد نحو بوعلی نسوی
5. ۵شعر و خطش ز نور و از ظلمتقلب شیعی و قالب اموی
6. ۶شعر و خطش بدیدم و گفتمتن یزیدی چراست جان علوی
7. ۷گر نبودی بیان او که شدستفلک و کوکب و رشید غوی
8. ۸ورنه از رنگ خط و معنی شعرشدمی هم در آن زمان ثنوی
9. ۹یکی او ببرد ازین خادمپنجی و چاری و سه‌ای و دوی
10. ۱۰ای که سنگ هنگ نیست تراچون خس از باد خوی یافه دوی
11. ۱۱به زیارت به سوی مشتی دونکعبهٔ کعبتین نه ای چه شوی
12. ۱۲به هوا سوی کس نشاید رفتاز پی دین روا بود که روی
13. ۱۳نخرامد به خاصه در معراجسوی قارون رکاب مصطفوی
14. ۱۴کی شوم چون تو گرچه گویم شعرکی رسد زال در کمال زوی
15. ۱۵گرچه با زر و زندگی بشودآهن از آهنی و جو ز جوی
16. ۱۶تا بود نطق جبرییل به جایچون کند پشه‌ای در آب دوی
17. ۱۷من به گرد تو خود نیارم گشتزان که من چشم دردم و تو ضوی
18. ۱۸گفتی آیم میا که گر آییسوی من با تواضع نبوی
19. ۱۹ندی ینزل الله اندر شهرحنبلی‌وار در دهم بنوی
20. ۲۰که دریغست گوش و چشم کرامبه هوا بینی و هوس شنوی