1. ۱ای دل غافل مباش خفته درین مرحلهطبل قیامت زدند خیز که شد غافله
2. ۲روز جوانی گذشت موی سیه شد سپیدپیک اجل در رسید ساخته کن راحله
3. ۳آنکه ترا زاد مرد و آنکه ز تو زاد رفتنیست ازین جز خیال نیست از آن جز خله
4. ۴خیزو درین گورها در نگر و پند گیرریخته بین زیر خاک ساعد و ساق و کله
5. ۵آنکه سر زلف داشت سلسله بر گرد روسلسلهٔ آتشین دارد از آن سلسله
6. ۶تکیه مکن بر بقا زان که در آرد به خاکصولت شیر عرین پیکر اسب گله
7. ۷زود کند او خراب این فلک کوژ راهم زحل و مشتری هم اسد و سنبله
8. ۸این همه آهنگ تو سوی سماع و سرودوینهمه میلت مدام سوی می و ولوله
9. ۹خانه خریدی و ملک باغ نهادی اساسملک به مال ربا خانه به سود غله
10. ۱۰فرش تو در زیر پا اطلس و شعر و نسیجبیوهٔ همسایه را دست شده آبله
11. ۱۱او همه شب گرسنه تو ز خورشهای خوبکرده شکم چارسو چون شکمه حامله
12. ۱۲سعی کنی وقت بیع تا چنه‌ای چون بریباز ندانی ز شرع صومعه از مزبله
13. ۱۳دزد به شمشیر تیز گر بزند کاروانبر در دکان زند خواجه به زخم پله
14. ۱۴در همه عمر ار شبی قصد به مسجد کنیگرچه به روی و ریا بر کنی از مشعله
15. ۱۵در رمضان و رجب مال یتیمان خوریروزه به مال یتیم مار بود در سله
16. ۱۶مال یتیمان خوری پس چله داری کنیراه مزن بر یتیم دست بدار از چله
17. ۱۷صوفی صافی شوی بر در میر و وزیرصوف کنی جامه را تا ببری زان زله
18. ۱۸گر بخوری شکر کن ور نخوری صبر کنپس مکن از کردگار از پی روزی گله
19. ۱۹چند شوی ای پسر از پی این لقمه چندهمچو خران زیر بار همچو سگان مشغله
20. ۲۰دامن توحید گیر پند سنایی شنوتا که بیابی به حشر ز آتش دوزخ یله