1. ۱گاه آن آمد که با مردان سوی میدان شویمیک ره از ایوان برون آییم و بر کیوان شویم
2. ۲راه بگذاریم و قصد حضرت عالی کنیمخانه‌پردازیم و سوی خانهٔ یزدان شویم
3. ۳طبل جانبازی فرو کوبیم در میدان دلبی‌زن و فرزند و بی‌خان و سر و سامان شویم
4. ۴گاه با بار مذلت سوی آن مسجد دویمگاه با رخت غریبی نزد آن ویران شویم
5. ۵گاه در صحن بیابان با خران همره بویمگاه در کنج خرابی با سگان هم خوان شویم
6. ۶گاه چون بی دولتان از خاک و خس بستر کنیمگاه چون ارباب دولت نقش شادروان شویم
7. ۷گاه از ذل غریبی بار هر ناکس کشیمگاه در حال ضرورت یار هر نادان شویم
8. ۸گاه بر فرزندگان چون بیدلان واله شویمگه ز عشق خانمان چون عاشقان پژمان شویم
9. ۹از فراق شهر بلخ اندر عراق از چشم و دلگاه در آتش بویم و گاه در طوفان شویم
10. ۱۰گه بعون همرهان چون آتش اندر دی بویمگه به دست ملحدان چون آب در آبان شویم
11. ۱۱ملحدان گر جادوی فرعونیان حاضر کنندما به تکبیری عصای موسی عمران شویم
12. ۱۲غم نباشد بیش ما را زان سپس روزی که مااز نشابور و ز طوس و مرو زی همدان شویم
13. ۱۳از پی بغداد و کرخ و کوفه و انطاکیهزهرمان حلوا شود آنشب که در حلوان شویم
14. ۱۴چون بدارالملک عباسی امامی آمدیمتازه رخ چون برگ و شاخ از قطرهٔ باران شویم
15. ۱۵از برای حق صاحب مذهب اندر تهنیتجان قدم سازیم و سوی تربت نعمان شویم
16. ۱۶با شیاطین کین کشیم از خنجر توفیق حقچون ز قادسیه سوی عقبهٔ شیطان شویم
17. ۱۷پای چون در بادیهٔ خونین نهادیم از بلاهمچو ریگ نرم پیش باد سرگردان شویم
18. ۱۸زان یتیمان پدر گم کرده یاد آریم بازچون یتیمان روز عید از درد دل گریان شویم
19. ۱۹از پدر وز مادر و فرزند و زن یاد آوریمز آرزوی آن جگر بندان جگر بریان شویم
20. ۲۰در تماشاشان نیابیم ار گهی خوش دل بویمگرد بالینشان نبینم ار دمی نالان شویم
21. ۲۱در غریبی درد اگر بر جان ما غالب شودچون نباشد این عزیزان سخت بی‌درمان شویم
22. ۲۲غمگساری نه که اشگی بارد از غمگین بویممهربانی نی که آبی آرد ار عطشان شویم
23. ۲۳نه پدر بر سر که ما در پیش او نازی کنیمنی پسر در بر که ما از روی او شادان شویم
24. ۲۴چون رخ پیری ببینیم از پدر یاد آوریمهمچو یعقوب پسر گم کرده با احزان شویم
25. ۲۵باشد امیدی هنوز ار زندگی باشد ولیکآه اگر در منزلی ما صید گورستان شویم
26. ۲۶حسرت آن روز چون بر دل همی صورت کنیمناچشیده هیچ شربت هر زمان حیران شویم
27. ۲۷آه اگر یک روز در کنج رباطی ناگهانبی‌جمال دوستان و اقربا مهمان شویم
28. ۲۸همرهان حج کرده باز آیند با طبل و علمما به زیر خاک ره با خاک ره یکسان شویم
29. ۲۹قافله باز آید اندر شهر بی‌دیدار ماما به تیغ قهر حق کشتهٔ غریبستان شویم
30. ۳۰همرهان با سرخ رویی چون به پیش ماه شبما به زیر خاک چون در پیش مه کتان شویم
31. ۳۱دوستان گویند حج کردیم و می‌آییم بازما به هر ساعت همی طعمهٔ دگر کرمان شویم
32. ۳۲نی که سالی صدهزار آزاده گردد منقطعهم دریغی نیست گر ما نیز چون ایشان شویم
33. ۳۳گر نهنگ حکم حق بر جان ما دندان زندما به پیش خدمت او از بن دندان شویم
34. ۳۴رو که هر تیری که از میدان حکم آمد به ماهدیه جان سازیم و استقبال آن پیکان شویم
35. ۳۵چون بدو باقی شدیم از جسم خود فانی شویمچون بدو دانا شدیم از علم خود نادان شویم
36. ۳۶گر نباشد حج و عمره ور می و قربان گو مباشاین شرف ما را نه بس کز تیغ او قربان شویم
37. ۳۷این سفر بستان عیاران راه ایزدستما ز روی استقامت سرو این بستان شویم
38. ۳۸حاجیان خاص مستان شراب دولتندما به بوی جرعه‌ای مولای این مستان شویم
39. ۳۹نام و ننگ و لاف و اصل و فضل در باقی کنیمتا سزاوار قبول حضرت قرآن شویم
40. ۴۰بادیه بوته‌ست و ما چون زر مغشوشیم راستچون بپالودیم ازو خالص چو زر کان شویم
41. ۴۱بادیه میدان مردانست و ما نیز از نیازخوی این مردان گریم و گوی این میدان شویم
42. ۴۲گرچه در ریگ روان عاجز شویم از بی‌دلیچون پدید آید جمال کعبه جان افشان شویم
43. ۴۳یا به دست آریم سری یا برافشانیم سریا به کام حاسدان گردیم یا سلطان شویم
44. ۴۴یا پدید آییم در صحرای مردان همچو کوهیا به زیر پشتهٔ ریگ روان پنهان شویم