1. ۱شاه را خواهی که بینی، خاک شو درگاه راز آبرو آبی بزن درگاه شاهنشاه را
2. ۲نعل کن چون چتر او دیدی کلاه چرخ راچاک زن چون روی او دیدی قبای ماه را
3. ۳چون کله بر سر نشین دزدان افسر جوی راچون خرد در جان نشان رندان لشکرگاه را
4. ۴از برای عز دیدار سیاوخشی و ششهمچو بیژن بند کن در چاه خواری جاه را
5. ۵عافیت را سر بزن بهر کمال عشق راعاقبت را دم بزن بهر جمال راه را
6. ۶هم به چشم شاه روی شاه خواهی دید و بسدیده اندر کار شه کن کوری بدخواه را
7. ۷آه غمازست اندر راه عشق و عاشقیبند برنه در نهانخانهٔ خموشی آه را
8. ۸از سر آزاد مردی تیغی از غیرت بزنهم شفاعت جوی را کش، هم شفاعت خواه را
9. ۹درد عشق از مرد عاشق پرس از عاقل مپرسکگهی نبود ز آب و جاه یوسف چاه را
10. ۱۰عقل بافنده‌ست منشان عقل را بر تخت عشقآسمان عشاق را به ریسمان جولاه را
11. ۱۱گر سپر بفگند عقل از عشق گو بفگن رواستروی خاتون سرخ باید خاک بر سر داه را
12. ۱۲پیش گیر اندر طلب راه دراز آهنگ و تنگگو دل اندر شک شکن، صبر زبان کوتاه را
13. ۱۳درد موسی‌وار خواهی جام فرعونی طلبباده‌های عافیت سوز و ملامت کاه را
14. ۱۴هر غم و شادی که از عشقت هم عشقست از آنکبار عندالله باشد تخم عبدالله را
15. ۱۵کاه گرداند وفای عشق تا برجانت نیزحکم نبود عقل شغل افزای کارآگاه را
16. ۱۶باد کبر از سر بنه در دل برافراز آتشیپس برآن آتش بسوزان آبگون درگاه را
17. ۱۷چون شدی کاهی سنایی گردکاهی گرد و بسزان که کاهی به شناسد قدر و قیمت کاه را