1. ۱بهر یک مشت کودک از وسواسنامش اعشار کرده‌ای و اخماس
2. ۲کرده منسوخ حکم هر ناسخنشده در علوم آن راسخ
3. ۳متشابه ترا شده محکمکرده بر محکمش معوّل کم
4. ۴تو رها کرده نور قرآن راوز پی عامه صورت آنرا
5. ۵ساخته دست موزهٔ سالوس بهر یک من جو و دو کاسه سبوس
6. ۶گه سرودش کنی و گاه مثلگاه سازی ازو سلاح جدل
7. ۷گه زنی در همش به بی‌ادبیگه شمارش کنی به بوالعجبی
8. ۸گه ز پایان به سر بری به خیالگه درونش برون کنی به محال
9. ۹گه کنی بر قیاس خود تأویلگه کنی حکم را برین تحویل
10. ۱۰گه به رای خودش کنی تفسیرگه به علم خودش کنی تقریر
11. ۱۱می نگردی مگر به بیغارهگرد صندوقهای سی پاره
12. ۱۲گاه گویی رفیق جاهل رایا نه کرباس‌باف کاهل را
13. ۱۳که نویسم ترا یکی تعویذپاک‌دار ای جوان مدار پلیذ
14. ۱۴لیک هدیه پگاه می‌بایدخون مرغ سیاه می‌باید
15. ۱۵این همه حیله بهر یک دو درمشام تا چاشتی ز بهر شکم
16. ۱۶عمر بر داده‌ای به خیره به بادمن چه گویم برو که شرمت باد
17. ۱۷در یکی مسجدی خزی به هوسحلق پر بانگ همچو نای و جرس
18. ۱۸زین هوس شرم شرع و دینت بادیا خرد یا اجل قرینت باد
19. ۱۹با چنین خود و فضل و فرهنگتشرم بادا که نیست خود ننگت