1. ۱کرهّ‌ای را که شد سه سال تمامرائضش درکشد به زخم لگام
2. ۲مر ورا در هنر بفرهنجدتوسنی از تنش بیاهنجد
3. ۳کرّه را بر لگام رام کندنام او اسب خوش لگام کند
4. ۴بارگیر ملوک را شایدبه زر و زیورش بیاراید
5. ۵چون نیابد ریاضتی در خورباشد آن کرّه از خری کمتر
6. ۶بابت بارِ آسیا باشددایم از بار در عنا باشد
7. ۷گاه بارِ جهود و گه ترسامی‌کشد در عنا و رنج و بلا
8. ۸آدمی نیز کش ریاضت نیستپیش دانا ورا افاضت نیست
9. ۹علف دوزخ است و ترسانستبا حجر در جحیم یکسانست
10. ۱۰مر ورا هست جای خوف و هراسخوانده در نص هم وقودالناس
11. ۱۱نفس فرمان‌پذیر و فرماندهعقل ایمان‌شناس و ایمان‌ده
12. ۱۲عکس خور زاب بر جدار شودسقف از نقش او نگار شود
13. ۱۳آنهم از عکسِ آفتاب شمارآن دوم عکس آب بر دیوار
14. ۱۴جان نروبد ز بیم مهجوریخاک درگاه جز به دستوری
15. ۱۵آنِ اویند در مکان و زماناز کُن امر تا دریچهٔ جان
16. ۱۶گفته از بهر خدمتِ درگاهامر با عقلها اطیعوالله
17. ۱۷نفس روینده تا به گویندههمه چون بنده‌اند جوینده
18. ۱۸سوی آن کفر زشت و دین نیکوستکه ز دین نقش بیند از خر پوست
19. ۱۹گرچه بی‌اوت قصد و نیرو نهکار دین بی تو نی و بی‌او نه
20. ۲۰کار دین خود نه سرسری کاریستدینِ حق را همیشه بازاریست
21. ۲۱دین حق تاج و افسر مردستتاج نامرد را چه در خوردست
22. ۲۲دین نگهدار تا به ملک رسیورنه بی‌دین بدان که هیچ کسی
23. ۲۳راه دین رو که راهِ دین چو رویهمچو شاخ از برهنگی ننوی
24. ۲۴ای خوشا راه دین و امر خدایاز گِل تیره رو برآر دو پای
25. ۲۵در ره جبر و اختیار خدایبی تو و با تو نیست کار خدای
26. ۲۶همه از کار کرد الله استنیکبخت آن کسی که آگاه است
27. ۲۷اندرین ره ز داد و دانش خویشره رو و رهبری کن و مندیش