1. ۱ای خداوند قایم و قدّوسملک تو نامماس و نامحسوس
2. ۲از تو چیریم و بر تو چیر نه‌ایمبه تو سیریم و از تو سیر نه‌ایم
3. ۳سوی ما گرچه هیچکس کس نیستکرم تو نُویدگر بس نیست
4. ۴دین‌مان داده‌ای یقین‌مان دهگرچه این هست بیش از این‌مان ده
5. ۵گرچه بر نطع نفس شهماتیمتشنهٔ وادی سماواتیم
6. ۶کسی از بد همی نداند بهآنچه دانی که آن بهست آن ده
7. ۷ای مراد امل نگاران تووی امید امیدواران تو
8. ۸ای نهان‌دان آشکارا بینتو رسانی امید ما به یقین
9. ۹همه امید من به رحمت تستجان و روزی همه ز نعمت تست
10. ۱۰جگر تشنه‌مان ز کوثر دینشربتی‌بخش پر ز نور یقین
11. ۱۱نیست نز دانشی و نز هنریجز تو سوی توام وکیل دری
12. ۱۲هرچه بر من قضای تو بنوشتهمه نیکو بود نباشد زشت
13. ۱۳هستم از هرکه هست جمله گریزناگزیرم تویی مرا بپذیر
14. ۱۴بلبل عشق را ز گلبن جستدر ترنّم نوای این همه تست
15. ۱۵باز ناز من از طریق نیازبر سر سدره می‌کند پرواز
16. ۱۶ملکها راند هرکه سوی تو راندباز درماند هرکه زین درماند
17. ۱۷که رساند به من سخن جز توکه رهاند مرا ز من جز تو
18. ۱۸نخری بوی رنگ و دمدمه توزین همه وارهانم ای همه تو
19. ۱۹عجز و بیچارگی و ضعف خرینخری سستی و خری و تری
20. ۲۰رنج بر درگه تو آسانیستبی‌زبانی همه زبان‌دانی است
21. ۲۱همه را کُش تو از برای همهپس قبول تو خونبهای همه
22. ۲۲از تو برتافتن عنان اَمَلچیست جز آیت و نشان زلل
23. ۲۳صورت قهر در دلش رویدهر که جز مهر حضرتت جوید
24. ۲۴سیرت ما ز صورت اشراروا رهان ای مهیمن اسرار