1. ۱چند گویی رسیدگی چه بُوَددر ره دین گزیدگی چه بُوَد
2. ۲تا گزنده بوی گزیده نه‌ایتا درنده بوی رسیده نه‌ای
3. ۳بند بر خود نهی گزیده شویپای بر سر نهی رسیده شوی
4. ۴آدمی کی بود گزنده چه تودیو و دد کی بود درنده چه تو
5. ۵غافلی سال و ماه مغروریدد و دیوی و ز آدمی دوری
6. ۶سال و مه کینه‌جوی همچو پلنگخلق عالم ز طبع تو دلتنگ
7. ۷بر سر شاهراه هیچکسیبرسی در خود و درو نرسی
8. ۸آیتی کرد کوفی از صوفیعشق و رای قریشی و کوفی
9. ۹صوفی و عشق و در حدیث هنوزسلب و ایجاب ولایجوز و یجوز
10. ۱۰صوفیان دستها برآوردهکه بلی را بلا بدل کرده
11. ۱۱خاکپاشانِ حجلهٔ انسشره‌نشینانِ حجرهٔ قدسش
12. ۱۲همه بدرایتان پردهٔ رشکغرقه از پای تا به سر در اشک
13. ۱۳همه ارزانیان حلم شدههمه زندانیان علم شده
14. ۱۴خویشتن را فرو نه از گردنتا شوی نازنین هر برزن
15. ۱۵دین برون آید ار گنه بنهیسر پدید آید از کُله بنهی
16. ۱۶دیدهٔ پاک پاک‌دین بینددیده چون پاک شد چنین بیند
17. ۱۷خاکسارند باد سارانشتاج دارند تاجدارانش
18. ۱۸از سر این دلق هفت رنگ برآرجامه یک رنگ دار عیسی‌وار
19. ۱۹تا چو عیسی بر آب راه کنیهمره از آفتاب و ماه کنی
20. ۲۰همهٔ خود ز خویشتن کم کنوآنگه آن دم حدیث آدم کن
21. ۲۱تا بُوَد نفس ذرّه‌ای با تونرسی هیچ‌گونه آنجا تو
22. ۲۲نفس را آن هوا نسازد هیچخیز و بی‌نفس راه را بپسیچ