1. ۱صدر دین شمسهٔ ائمّه عُمَرکه نیارد چنو زمانه دگر
2. ۲شربت شرع و دین ز باغ رسولاز نسیم فتوح کرده قبول
3. ۳حافظ شرع بهر پیوندشدیدهٔ جان ندیده مانندش
4. ۴از عزازیل ننگری که بتفتدیر بشنید امر و زود برفت
5. ۵از نهیب بزرگ مایهٔ اومی‌گریزد ز سهم سایهٔ او
6. ۶حفظ او تا جناب شرع سپرددیو نسیان ازو جنابت برد
7. ۷تنش از بس که پاس دین داردآسمان چشم بر زمین دارد
8. ۸صورت امن او خفیف‌الحجملیک مُرشد بسان نکته و عجم
9. ۹بینی آن ذات پر لطافت اووان صفای بری ز آفت او
10. ۱۰هم فصیح سزای گفتارستهم صبیح ملیح دیدارست
11. ۱۱لاجرم نطقش اندرین منزلهمچو عیسی ز گِل نماید دل
12. ۱۲هست رطب‌اللسان به مدحت اوجبرئیل از کمال رفعت او
13. ۱۳هم سرای سرور ازو آبادهم همه دوستان ازو دلشاد
14. ۱۴چون دعا را نهاد خواهد برخعیسی آمین کند ز چارم چرخ
15. ۱۵سوز سینه‌ش اگر عیان گرددچنبرِ چرخ رایگان گردد
16. ۱۶شادی آمد چو او به صدر نشستبر سرِ دست برنهاده بدست
17. ۱۷صفت صفوت دل پاکشنعت نطق شگرف و چالاکش
18. ۱۸پردهٔ عرش و آیهٔ الکرسیستشهد فردوس و حجرهٔ قدسیست
19. ۱۹از مروّت لطیف منزل‌ترور قناعت خفیف محمل‌تر
20. ۲۰هر عبارت کز آن فصیح آیددم بُوَد کز لب مسیح آید
21. ۲۱هرکه بر آستان دین باشدعیسی مریم آستین باشد
22. ۲۲خصم در دست خاطرش چیرشکُند باشد چو پشت شمشیرش
23. ۲۳تا بدو خویشتن بیارایدمنبر از گریه هیچ ناساید
24. ۲۴معنی از لفظ او پدید از دورچون رخ حور عین ز پردهٔ نور
25. ۲۵داده کلکش چنانکه شاه عروساز نقاب تُنُک خرد را بوس
26. ۲۶هم درخت وفا از او پربارهم زبان ثنا ازو در کار
27. ۲۷در دعا دست دل چو برگیردچرخ چتر رضا به سر گیرد
28. ۲۸در دعاها چو دست برکند اوچرخ را صدهزار در کند او
29. ۲۹برسد تا به عرش و یابد اجابنشود نُه فلک ز پیش حجاب
30. ۳۰خلق او همچو زهره قائد دینذهن او در سخن عُطارد دین
31. ۳۱چون خرد کارهاش روشن و چستچون قضا سطوتش درشت و درست
32. ۳۲مرده دل مانده بود از پی آزجان چو در دل نشست گاه نیاز
33. ۳۳زنده کرد از برای یزدان رامال او دل جمال او جان را
34. ۳۴تا که مالش رسد به هر یاریاز جمالش توانگرم باری
35. ۳۵خاک پایش اگر به دست کندحور از آن خاک آبدست کند
36. ۳۶غم گریزد چو او شود خندانبه تک پای و جامه در دندان
37. ۳۷حلقه در گوش کرده مردم چشمپیش آن طاق و ابرو و خم چشم
38. ۳۸اندران کلک و خط و فضل و جمالدست زیر زنخ بمانده خیال
39. ۳۹خاک پایش اگرچه زو دورستخوش چو آب دهان زنبورست
40. ۴۰او خرد بهر راه دین داردعین دین است زان چنین دارد
41. ۴۱در صلابت چو عمّری دگرستمر سر علم را سری دگرست
42. ۴۲روز و شب ساز آن جهان سازدزان به دیگر عمل نپردازد
43. ۴۳کار او نیست جز صلاح جهانهست ازو تازه هر زمان ایمان
44. ۴۴هیچ ناگشته گرد هزل و فضولشده خشنود ازو خدا و رسول
45. ۴۵نایب شرع مصطفی اویستعالم علمِ مرتضی اویست
46. ۴۶علم تأویل بر زبان داردشرح تنزیل را بیان دارد
47. ۴۷هرچه با مرتضی بگفت رسولاو به جان کرده است جمله قبول
48. ۴۸تا درآمد به عالم فانیبود شرع رسول را بانی
49. ۴۹آن چنان علم شرعش از بر شدکان جهانش به جان مصوّر شد
50. ۵۰گشت با مرتضی درین ره یارلو کشف گشت بر دلش چو نگار
51. ۵۱هرکه تن دشمنست و یزدان دوستدانکه والرّاسخون فی‌العلم اوست
52. ۵۲در ثنایش هرآنچه اندیشمسیرتش گویدم که من بیشم
53. ۵۳عجز پیش آورم من از کارشباد یزدان به حکم در یارش
54. ۵۴عرض از عرض دین مقید بادتنش از عقل کلّ مؤیّد باد
55. ۵۵بر ز عقل و خرد مکانش بادعمر چون علم جاودانش باد
56. ۵۶باد این خاک تا ابد دلکشهم چنان چون سمندر از آتش