1. ۱شاه شاهان یمینِ دین محمودکه جهان را به عدل بُد مقصود
2. ۲شاه غازی یمین دین خدایکه بُد او در زمانه بار خدای
3. ۳یافته دین احمد تازیسرفرازی بدان شه غازی
4. ۴روزی اندر دلش فتاد هوسکه سوی رومیان فرستد کس
5. ۵ملک روم را کند آگاهکه منم بر زمانه شاهنشاه
6. ۶گفت بر درگهم کدام کس استکهمر این کار را به علم بس است
7. ۷اختیار اوفتادش از فضلاخواجه بوبکر سیّدالندما
8. ۸آن به هر علم حیدر ثانیآنکه خوانی ورا قهستانی
9. ۹کرد حاضر ورا و حال بگفتراز خود زان نکو سیر ننهفت
10. ۱۰گفت خواهم که سوی روم شویبرِ آن خیره رای شوم شوی
11. ۱۱بگزاری ز من یکی پیغامبرسانی به شرط خویش سلام
12. ۱۲پس بگویی که حمل ما بفرستزر و دیبا و دُر بدین فهرست
13. ۱۳ورنه جنگ ترا بسیچم زوداز تو و ملک تو برآرم دود
14. ۱۴گفت بوبکر بنده فرمانمباد برخی جان تو جانم
15. ۱۵گفتنی گفته شد بدو یکسرهمه پیغامها ز خیر و ز شر
16. ۱۶کس فرستاد پس شبی سلطانکه برو خواجه را برِ من خوان
17. ۱۷کرد حاضر ورا و پیش نشاندسخن از هر نمط برش می‌راند
18. ۱۸پس بگفتش که گر در آن محفلرومیان آورند با تو جدل
19. ۱۹گوید ای مرد تا کی این هذیانشرم ناید ترا ز شاه جهان
20. ۲۰در چنین بارگاه وین دیهیمظالمی را همی نهی تعظیم
21. ۲۱بنده زادی خود آن محل داردکه ز وی شاه ما خلل دارد
22. ۲۲ظالمی خیره رای هر جاییچون ورا پیش شاه بستایی
23. ۲۳پیش این تخت با بزرگی جفتسخن ظالمان نباید گفت
24. ۲۴تو چه گویی جواب این گفتاراز سرِ لطف نز سرِ پیکار
25. ۲۵خواجه بوبکر گفت سلطان راکای به حق سایه گشته یزدان را
26. ۲۶این سخن گر بُدی ز خصم بی‌آبدادمی گفته را به شرط جواب
27. ۲۷لیکن اکنون سخن تو آراییهم تو این را جواب فرمایی
28. ۲۸گفت سلطان که گر رود این حالتو بده مر ورا جواب سؤال
29. ۲۹که چنین است و حق به دست شماستلیکن این از جواب گردد راست
30. ۳۰بنده زاده است و ظالمست بلینیست با تو مرا بدین جدلی
31. ۳۱لیکن اندر ممالک این مردظلم جز وی کسی نیارد کرد
32. ۳۲کس ندارد به ملک او زَهرهکه فزون‌تر خورد وی از بهره
33. ۳۳جز ازو ظلم کایناً من کاننرود هیچ آشکار و نهان
34. ۳۴ز اتفاق این سخن برفت به رومخواجه گفت این سخن بُوَد معلوم
35. ۳۵هم بر آن سان جواب ایشان دادصد در از رنج بر ملک بگشاد
36. ۳۶چون سخن جملگی مکرّر گشترومیان را بیان مقرّر گشت
37. ۳۷چون شنید این سخن عظیم‌الرّومکرد دستور خویش را معلوم
38. ۳۸کین سخن باز هم از آن نمطستنه چو دیگر سخن حدیث بطست
39. ۳۹شد خجل زان جواب و گشت خموشگشت در گوش او چو حلقهٔ گوش
40. ۴۰شاه باید که وقت خلوت و باردر همه کارها بود بیدار