1. ۱خوش دلی از پی سخن پاشیگفت ادبار را کجا باشی
2. ۲گفت باشد مرا دو جای وثاقدل زرّاق و محبر ورّاق
3. ۳گفت دیگر کجات جوید کسگفت که ادبار را دو خانه نه بس
4. ۴زانکه گوید خرد در این منزلساعتی از حمار جهل انزل
5. ۵تا بوم در دو آشیانه بُوَمیا به بازار یا به خانه بُوَم
6. ۶کین بپسنده مردم درویشخورد از خونبهای دیدهٔ خویش
7. ۷آن عزازیل با هوا پیوستزان ورا هاویه است جای نشست
8. ۸در هوا سود نیست زان برگردتا ز بود تو برنیارد گرد
9. ۹خُردْ همّت همیشه خوار بُوَدعقل باشد که شاد خوار بُوَد
10. ۱۰گر تو از علم نردبان سازیهرچه خواهی تو زود دریازی
11. ۱۱رهرو رهروان در این ره اوستزانکه فرمان‌پذیر اللّٰه اوست