1. ۱در جهانی چه بایدت بودنکه به پنگان توانش پیمودن
2. ۲چیست دنیا سرای آفت و شرچون کلیدان زاولی به دو در
3. ۳هست چون مار گَرزه دولت دهرنرم و رنگین و از درون پر زهر
4. ۴طفل چون زهر مار کم داندنقش او را تتی تتی خواند
5. ۵همه اندرز من به تو این استکه تو طفلی و خانه رنگین است
6. ۶در غرورش توانگر و درویششاد همچون خیال گنج اندیش
7. ۷تو که در بند او گرفتاریمی‌کش از بهر او چنین خواری
8. ۸تو به امیّد فخر و روزبهیاز همه ناکسان دهر کِهی
9. ۹نیست با وی وفا و معنی یاردیده و آزموده‌ای بسیار
10. ۱۰جهل خس را پیامبری ندهدآز کس را توانگری ندهد
11. ۱۱آز چون آتشست و تن چو حطبز آتش و نی موافقت مطلب
12. ۱۲آز چون آتش است تن هیزمآب و آتش به هم چه آمیزم
13. ۱۳آز بسیار خوار و مستحلستپادشا صورت و گدای دلست
14. ۱۴چون سرابیست آز تشنه فریبهمچو سیلیست آز رخ بنشیب
15. ۱۵خوردنش را چو کرد تشنه بسیچچون بدو در رسد نباشد هیچ
16. ۱۶هست چون معدهٔ معاویه آزکه به خاک از تو دست دارد باز
17. ۱۷آتشی را که دیو جنباندایزدش جز به خاک ننشاند