1. ۱پیش از آدم ز دست کوتاهیدوستی داشت مرغ با ماهی
2. ۲هریکی در مقام خود ساکنآن ز فخ فارغ این ز شست ایمن
3. ۳آدمی در زمین چو بپراکندماهی از مهر مرغ دل برکند
4. ۴گفت بدرود باش و رو بفراززانکه من زیرِ آب رفتم باز
5. ۵که به عالم نهاد نسلی رهکز سرِ حیلت وز شرّ و شره
6. ۶هم مرا زیر آب نگذارندهم ترا از هوا به پست آرند
7. ۷همه را جمله نیست گردانندبر سباع و ددان شهی رانند
8. ۸کادمی را به وهم دوراندیشجِرمش از ما کمست و جُرمش بیش
9. ۹حالشان از برای حیلهٔ ماستعقلشان از پی عقیلهٔ ماست
10. ۱۰کز دنائت ز راه آهن و نیگردد انبار حق بادنی شیء
11. ۱۱آدمی‌زاده نازنین باشدقهر و لطفش برای این باشد
12. ۱۲گه به بانگی ضعیف کام شودگه به دانگی خدای نام شود
13. ۱۳به خسی سخت سر شود به مجازبه غمی سست پای گردد باز
14. ۱۴گاه تن برگذارد از کیوانگاه گردد ز خارکی حیران
15. ۱۵سابقت زو نهفته در اوّلخاتمت زو به مُهر حکم ازل
16. ۱۶گاه ایوان برد به چرخ چهارگاه گردد ز نیم کرم افگار
17. ۱۷گاه مسند نهد برِ فَرقدوز حریر و قصب کند مرقد
18. ۱۸گاه گردد به خون و خاک دفینبستر از خاک وز خسک بالین
19. ۱۹سابقت زو نهفته در راندنخاتمت زو به مهر در خواندن
20. ۲۰آنکه ماندست سهمش از تقدیروانکه رفتست بیمش از تیسیر
21. ۲۱این همه چیست صنعت تقدیروان همه چیست حاصل تیسیر