1. ۱سبب خشم و شهوت از لقمه‌ستآفت ذهن و فطنت از لقمه‌ست
2. ۲مرد شهوت‌پرست را در خیمبتر از بت‌پرست خواند حکیم
3. ۳بندهٔ بطن و لذّت و شهواتبتر از بندهٔ عزی و منات
4. ۴کین ز خوف از بدی نسازد سازو آن ز شهوت به بد گراید باز
5. ۵خشم و شهوت خصال حیوانستعلم و حکمت کمال انسانست
6. ۶تو به گوهر خلیفه‌ای ز خدایبر خری و سگی فرود میای
7. ۷تا تو از خشم و آرزو مستیبه خدای ار تو آدمی هستی
8. ۸کرده‌ای با دل و جگر درهمخشم ابلیس و شهوت آدم
9. ۹زین دو قوّت به گاه کام و نبردبه سباع و بهیمه ماند مرد
10. ۱۰عفّت و حلم آلت خردندشهوت و خشم آفت خردند
11. ۱۱نوم و یَقظت که دید در یک مردزانکه اضداد جمع نتوان کرد
12. ۱۲یا بُوَد خفته یا بُوَد بیدارهر دو در یک سویعه چشم مدار
13. ۱۳سر به حکم خدای خویش درآرتا مگر آدمی شوی یک بار
14. ۱۴ای ز شهوت طغار آلودهزیردست چهار زن بوده
15. ۱۵خشم و شهوت به زیر پای درآرآرزو را در آرزو بگذار
16. ۱۶ای مقیم از دو دیو دیوانهشهوت حیز و خشم مردانه
17. ۱۷همچو ارّهٔ دو سر دو ناخوش خویآنت زین سو کشد و این زان سوی
18. ۱۸این کند لطف لیک با تلبیسوآن کند کبر لیک چون ابلیس
19. ۱۹پسر خواجهٔ همه حیوانزشت باشد غلام جامه و نان
20. ۲۰چون ترا نیست بر خوای وثوقنیست جانت به رزق او مرزوق
21. ۲۱مر ترا این نیاز نیست کنددل و جان تو آز نیست کند
22. ۲۲غافل از کردگار و از کارشکرده‌ای اختیار آزارش
23. ۲۳آنچه گفته مکن بکرده همهوآنچه گفته مخور بخورده همه
24. ۲۴ناشنیده ز منهی گردونآیتِ الرّجال قوّامون
25. ۲۵مرد خوی بدِ زنان چه کندپنبه و دوک و دوکدان چکند