1. ۱با سیه باش چونت نگزیردکه سیه هیچ رنگ نپذیرد
2. ۲با سیه روی خوشدلی بهم استطرب‌انگیز سرخ روی کم است
3. ۳تبش آتشی که دل جویستطالب سوخته سیه رویست
4. ۴زنگی زشت در بلا جوییخوش دلی یافت در سیه رویی
5. ۵طرب او نه از نکویی اوستخوش دلی او ز مشک‌بویی اوست
6. ۶هست روشن‌تر از ضیاء هلالکشف حال هلال و کفش بلال
7. ۷راز دل گر همی نخواهی فاشبا سیه رویی دو عالم باش
8. ۸زآنکه آنرا که آرزو طلب استپرده‌در روز و پرده‌دار شب است
9. ۹زین هوسهای هرزه دست بدارآرزو زهردان و معده چو مار
10. ۱۰افعی آرزوت اگر بگزدبا تو این کارها بسی بپزد
11. ۱۱که بدین راه در بدی نیکیستآب حیوان درون تاریکیست
12. ۱۲دل ز رنگ سیه چه غم داردزانکه شب روز در شکم دارد
13. ۱۳هرچه جز حق هرآنچ باطین استجز طریق حقیقت دین است
14. ۱۴زانکه مردان درین کهن خانهنو گرفتند بی‌دم و دانه
15. ۱۵چون به باغ خدای بگرازندهرچه تلقین بود بیندازند
16. ۱۶بی‌خودی منتهای راز همه‌ستمرجع روح پاک با کلمه‌ست
17. ۱۷بگذر از جان و عقل یکباریتا به فرمان حق رسی باری
18. ۱۸ای که فرش زمانه ننوشتیوی که از چار و نه بنگذشتی
19. ۱۹می‌نبینی از آنکه شب کوریروز چون عقل ابلهان عوری
20. ۲۰می بگویم سخن ترا نه به غمزلیکن از راه حق به نکته و رمز
21. ۲۱تا ز باطل بنگذری حق نیستکه از این نیمه حق مطلق نیست
22. ۲۲جز پی زاد راه عالم حیزور لاخیر دان و زر لاشیئ
23. ۲۳هست لاخیر زور زردارانهمچو لا شیئ عقل می خواران