1. ۱به خودش کس شناخت نتوانستذات او هم بدو توان دانست
2. ۲عقل حقش بتوخت نیک بتاختعجز در راه او شناخت شناخت
3. ۳کرمش گفت مر مرا بشناسورنه کِشناسدش به عقل و حواس
4. ۴به دلیلی حواس کی شایدگوز بر پشت قبّه کی پاید
5. ۵عقل رهبر ولیک تا درِ اوفضل او مر ترا برد بر او
6. ۶به دلیلی عقل ره نبریخیره چون دیگران مکن تو خری
7. ۷فضل او در طریق رهبر ماستصُنع او سوی او دلیل و گواست
8. ۸ای شده از شناخت خود عاجزکی شناسی خدای را هرگز
9. ۹چون تو در علم خود زبون باشیعارف کردگار چون باشی
10. ۱۰چون ندانی تو سرّ ساختنشچون توهّم کنی شناختنش
11. ۱۱وهمها قاصر است ز اوصافشفهمها هرزه می‌زند لافش
12. ۱۲هست در وصف او به وقت دلیلنطق تشبیه و خامشی تعطیل
13. ۱۳غایت عقل در رهش حیرتمایهٔ عقل سوی او غیرت
14. ۱۴عقل و جان را مراد و مالک اوستمنتهای مرید و سالک اوست
15. ۱۵عقل ما رهنمای هستی اوستهستها زیر پای هستی اوست
16. ۱۶فعل او خارج از درون و برونذات او برتر از چگونه و چون
17. ۱۷ذات او را نبرده ره ادراکعقل را جان و دل در آن ره چاک
18. ۱۸عقل بی‌کُحل آشنایی اوبی‌خبر بوده از خدایی او
19. ۱۹چه کنی وهم را به جُستنش حثکی بود با قدم حدیث حدث
20. ۲۰انبیا زین حدیث سرگرداناولیا زین صفاتها حیران