1. ۱زینة اللّٰه نه اسب و زین باشدزینة‌اللّٰه جمالِ دین باشد
2. ۲مرده ای زان شدی اسیرِ هوسدیده از مردگان کشد کرگس
3. ۳در جهان منگر از پی رازشچکنی رنگ و بوی غمّازش
4. ۴که تو اندر جهان بدسازانهمچو رازی به دست غمازان
5. ۵نیست مهر زمانه بی‌کینهسیر دارد میان لوزینه
6. ۶کی سزای جهان جان باشدهرکرا روی دل به کان باشد
7. ۷سرنگون خیزد از سرای معادهرکه روی از خرد نهد به جماد
8. ۸هرکه اکنون درین کلوخین گویاز نَبیّ و نُبی بتابد روی
9. ۹چون قیامت برآید از کویشروی باشد قفا قفا رویش
10. ۱۰ای سنایی برای دین و صلاحوز پی جُستن نجات و فلاح
11. ۱۱همچو دریا چو نیست اینجا حُرکام پر زهر باش و دل پر دُر
12. ۱۲زانکه در جان به واسطهٔ اسبابزفتی از خاک رُست و ترّی از آب
13. ۱۳آدمی چون غلام راتبه شدژاژِ طیان به خط کاتبه شد
14. ۱۴گرچه جان همچو آب پاک آمدزر نگهدارتر ز خاک آمد
15. ۱۵ورنه ارکان ز خاک پاکستیزر نگهدارتر ز خاکستی
16. ۱۶معطیان زفت و دل زحیر زدهدایه بیمار و طفل شیر زده
17. ۱۷هرکه در زندگی بخیل بُوَدچون بمیرد چو سگ ذلیل بُوَد
18. ۱۸بیش از این بهر خواجه و مزدورنتوان رفت در جوال غرور
19. ۱۹تو مشو غرّه کو سیه چرده‌ستکان سیاهه سپید بر کرده‌ست