1. ۱اندر آمد چو ماه در شبگیرانَعِم‌اللّٰه صباح‌گویان پیر
2. ۲کُندجسمی و ساکن ارکانیتیزچشمی و ره‌فرادانی
3. ۳روی چون آفتاب نور اندودجامه چون جامهٔ سپهر کبود
4. ۴ناگهانی تو گفتی آمد برآفتابی ز حوض نیلوفر
5. ۵یا مگر باغبانِ طینت منناگهان گشت بر بنفشه سمن
6. ۶دیده چون از نهاد من پُر کردتا به سر دُرج جزع پر دُر کرد
7. ۷گفت چون نطق پر شکر بگشادکُلَه خواجگی ز سر بنهاد
8. ۸کیف‌اصبحت ای پسر خواندهای به زندان نفس درمانده
9. ۹ای به چاه غرور مانده اسیر بر تو نفس هواپرست امیر
10. ۱۰خیز کاین خاکدان سرای تو نیستاین هوس خانه است جای تو نیست
11. ۱۱چه افگنی بیهُده بساط نشاطاندرین صد هزار ساله رباط
12. ۱۲گر قبای بقا نخواهی سوختبرکش از تن قبای آدم دوخت
13. ۱۳خویشتن را ازین قفس برهانبنما از خلیفتی برهان
14. ۱۴باش گنجور در نشیمن خاکورنه بگذر از انجم و افلاک