1. ۱عاشقی را یکی فسرده بدیدکه همی مُرد و خوش همی خندید
2. ۲گفت کاخر بوقت جان دادنخندت از چیست و این خوش استادن
3. ۳گفت خوبان چو پرده برگیرندعاشقان پیششان چنین میرند
4. ۴عشق را رهنمای و ره نبوددر طریقت سر و کُله نبود
5. ۵عشق و معشوق اختیاری نیستعشق زانسان که تو شماری نیست
6. ۶عشق را کس وجود نشناسدهر دلی را وطن نپرماسد
7. ۷گر نکو بنگری نه جای شکستعشق را ره ورای نُه فلکست
8. ۸عاشقی خود نه کار فرزانه استعقل در راه عشق دیوانه است
9. ۹در رهِ عشق کاینات همهستد از عجز خود برات همه
10. ۱۰عرش و فرش از نهاد او حیرانباز گشته ز راه سرگردان
11. ۱۱کس نداده نشان ز جوهر عشقهیچ‌کس نانشسته همبر عشق
12. ۱۲نقد عشق از سرای ارواحستنه ز اشخاص و شکل و اشباحست
13. ۱۳راه نایافته بیافتن استعشق بی‌خویشتن شتافتن است
14. ۱۴کفر و دین عقل ناتمام بُوَدعشق با کفر و دین کدام بُوَد
15. ۱۵هرچه در کائنات جزو کل‌انددر ره عشق طاقهای پل‌اند
16. ۱۶عود و بیدی که سوختی همبردود اگر دو یکیست خاکستر
17. ۱۷بید با میوه‌دار و خار و خدنگهمه را آتشی کند یک رنگ
18. ۱۸پیش آنکس که عشق رهبر اوستکفر و دین هر دو پردهٔ در اوست
19. ۱۹مرد صورت پرست را گه کارکفش دستار دان کمر زنّار
20. ۲۰هرچه آن نقش دور گردونستاز سرا ضرب عشق بیرونست
21. ۲۱عشق برتر ز عقل و از جانستلی مَعَ‌اللّٰه وقت مردانست
22. ۲۲عقل مردیست خواجگی آموزعشق دردیست پادشاهی سوز
23. ۲۳طفل را بارِ عشق پیر کندپشه را عشق باشه گیر کند