1. ۱ابلهی دید اشتری به چراگفت نقشت همه کژست چرا
2. ۲گفت اشتر که اندرین پیکارعیب نقاش می‌کنی هش‌دار
3. ۳در کژی‌ام مکن به نقش نگاهتو ز من راه راست رفتن خواه
4. ۴نقشم از مصلحت چنان آمداز کژی راستی کمان امد
5. ۵تو فضول از میانه بیرون برگوش خر در خور است با سرِ خر
6. ۶هست شایسته گرچه ت آمد خشمطاق ابرو برای جفتی چشم
7. ۷هرچه او کرده عیب او مکنیدبا بد و نیک جز نکو مکنید
8. ۸دست عقل از سخت بنیرو شدچشم خورشیدبین ز ابرو شد
9. ۹زشت و نیکو به نزد اهل خردسخت نیک است از او نیاید بد
10. ۱۰به خدایی سزا مر او را دانشب و شبگیر رو مر او را خوان
11. ۱۱آن نکوتر که هرچه زو بینیگرچه زشت آن همه نکو بینی
12. ۱۲جسم را قسم راحت آمد و رنجروح را راحت است همچون گنج
13. ۱۳لیک ماری شکنج بر سر اوستدست و پای خرد برابر اوست