1. ۱عبداللّٰه رواحه یارِ رسولکرده بودی ورا رسول قبول
2. ۲بود یار گزیده در همه کاراختیارِ محمّد مختار
3. ۳برِ سیّد حقوق صحبت داشتیک زمان خدمتش فرو نگذاشت
4. ۴آن زمانی که جبرئیل امینآیت آورد بر رسول گزین
5. ۵که بُوَد امّت ترا ناچاربر جهنم به جمله راهگذار
6. ۶نیک و بد واردند بر آتشخواه خوش دل‌نشین و خواه ناخوش
7. ۷چون شنید این حدیث عبداللّٰهگفت درمانده گیر واغوثاه
8. ۸رفت در خانه و برون نامدعوش از آب چشم خون آمد
9. ۹زن ورا گفت خیز و بیرون روتخمهایی که کشته‌ای بدرو
10. ۱۰عیب باشد به خانه اندر مردمرد را کار و شغل باید کرد
11. ۱۱مرد گفتا چو این شنیدم منطمع از خویشتن بریدم من
12. ۱۲جهد آن کرد بایدم لابدکه کنم حاجزی چو کوه اُحد
13. ۱۳که ضعیف است مر مرا ترکیبهست دردِ نهیب و نار مهیب
14. ۱۴مگر از شرع چاره‌ای سازمتا در آتش چو روی نگدازم
15. ۱۵آیت آمد دگر که یافت فَرَجآنکه را حیلتست ثمّ ننج
16. ۱۶الذین اتقوا وراست نجاتزنده دانش وگرچه از اموات
17. ۱۷گفت بی‌تقوی ار گران باریمراه تقوی مگر به دست آریم
18. ۱۸راه تقوی رویم و نندیشیمکه ز یاران به منزل پیشیم
19. ۱۹کانکه بی‌تقویست در رهِ دینآدمی نیست هست دیو لعین