1. ۱دشمنان قصد جان او کردندتا دمار از تنش برآوردند
2. ۲عمروعاص از فساد رایی زدشرع را خیره پشت پایی زد
3. ۳بر یزید پلید بیعت کردتا که از خاندان برآرد گرد
4. ۴شرم و آزرم جملگی بگذاشتجمعی از دشمنان بر او بگماشت
5. ۵تامر او را به نامه و به حیلاز مدینه کشند در منهل
6. ۶کربلا چون مقام و منزل ساختناگه آل زیاد بر وی تاخت
7. ۷راه آبِ فرات بربستنددل او زان عنا و غم خستند
8. ۸عمروعاص و یزید بد اختربه سرِ آب بر فکنده سپر
9. ۹شمر و عبداللّٰه زیاد لعینروحشان جفت باد با نفرین
10. ۱۰برکشیدند تیغ بی‌آزرمنز خدا ترس و نه ز مردم شرم
11. ۱۱سرش از تیغ به تیغ ببریدندواندر آن فعل سود می‌دیدند
12. ۱۲تنش از تیغ خصم پاره شدهآل مروان برو نظاره شده
13. ۱۳به دمشق اندرون یزید پلیدمنتظر بود تا سرش برسید
14. ۱۴پیش بنهاد و شادمانی کردتکیه بر دنیی و امانی کرد
15. ۱۵بتی از قول خویش املا کردکین دیرینه جسن و اِنها کرد
16. ۱۶دست شومش بر آن لب و دندانزد قضیب از نشاط و لب خندان
17. ۱۷کینهٔ خزرج و حدیث اسلوآن مکافات زشت و دست عمل
18. ۱۸کین آبا بتوخته ز حسینخواسته کینه‌های بدر و حُنین
19. ۱۹شهربانو و زینب گریانمانده در فعل ناکسان حیران
20. ۲۰سربرهنه بر اشتر و پالانپیش ایشان ز درد دل نالان
21. ۲۱علی‌الاصغر ایستاده به پایوان سگان ظلم را بداده رضا
22. ۲۲عمروعاص و یزید و ابن‌زیادهمچو قوم ثمود و صالح و عاد
23. ۲۳بر جفا کرده آن سگان اصراررفته از حقد بر ره انکار
24. ۲۴هیچ ناورده در رهِ بیدادمصطفی را و مرتضی را یاد
25. ۲۵یکسو انداخته مجامله رازشت کرده ره معامله را
26. ۲۶کرده دوزخ برای خویش معدّبوالحکم را گزیده بر احمد
27. ۲۷راه آزرم و شرم بربستهعهد و پیمان شرع بشکسته