1. ۱خالِ ما بود خصم او حالیلیک از جمله خیرها خالی
2. ۲خال مشکین نبود بر خورشیدخال بر دیده بود لیک سپید
3. ۳آنکه مرد دها و تلبیس استآن ته خال و نه عم که ابلیس است
4. ۴وانکه خوانی کنون معاویه‌اشدان که در هاویه‌ست زاویه‌اش
5. ۵شیر حق زین جهان بپرهیزدسگ بود کز کلیجه نگریزد
6. ۶تابش روح خواهد و تفِ صدرروز خود بدر خواهد و شب قدر
7. ۷آنکه جز ابله و منافق نیستشرم مخلوق و ترس خالق نیست
8. ۸کرده خصمان او چه بنده چه حرمطبخ اینجا و دوزخ آنجا پر
9. ۹بهر کردی به زیر چرخ کبودکیسه با کاسه پر تواند بود
10. ۱۰چه خطر دارد آل بوسفیانکه برآرند نامشان به زبان
11. ۱۱آل مروان و آل سفله زیادکه نرفتند جز به راه عناد
12. ۱۲با علی کی بود مخنّ دوستکی زُبیر عوام بابت اوست
13. ۱۳در ره دین یک زیاد بدندطاغیان همچو قوم عاد بدند
14. ۱۴دور دورند در نهاد و سرشتباغیانش ز باغهای بهشت
15. ۱۵دین باغی میان خوف و رجاطمع لقمه دان و بیم قفا
16. ۱۶هرکه او برعلی برون آیدروز محشر بگو که چون آید
17. ۱۷هرکه باشد خوارج و ملعونواجب آنست کش بریزی خون
18. ۱۸پس تو گویی که حزم و حلم و وقاربود با حالتِ معاویه یار
19. ۱۹بغی کردن برو حلیمی نیستعلی آزردن از حکیمی نیست
20. ۲۰کی بُوَد آن کسی حکیم که اودرِ دکان دماغ شش پهلو
21. ۲۱کند از بهر لوت و باد بروتسینه را همچو قلعهٔ الموت
22. ۲۲از برای دو سیر روغن گاومعده چون آسیا گلو چون ناو
23. ۲۳آنکه بر مرتضی برون آیدسوی عاقل امام چون آید
24. ۲۴مصطفی گاه رفتن از دنیاچون بسیجید منزل عقبی
25. ۲۵جمله اصحاب مر ورا گفتندکه چه بگذاشتی برآشفتند
26. ۲۶گفت بگذاشتم کلام‌اللّٰهعترتم را نکو کنید نگاه
27. ۲۷باز یاران که نایبان منندهمه چون نورِ دیدگان منند
28. ۲۸آنکه ز ابلیس حیله جویدر و غدراو مر ادریس را چه داند قدر
29. ۲۹نه علی از خسان زبون بودیشیر با گاو میش چون بودی
30. ۳۰صورت ملک را که روح نداشتاز پی مرد صورتی بگذاشت
31. ۳۱ملک معنی گرفت و نیک براندآیتِ عزل خویشتن برخواند
32. ۳۲دل هرک از محبتش خالیستنه دلست آن که زرق و محتالیست
33. ۳۳دل آن کو به مهر او پیوستاز عوانان روزِ حشر برست
34. ۳۴نشوی غافل از بنی‌هاشموز یداللّٰه فوق ایدیهم
35. ۳۵داد حق شیر این جهان همه راجز فطامش نداد فاطمه را
36. ۳۶دور کرد آن دو گبر ناخوش راسیر کرد آن دوگونه آتش را
37. ۳۷نه غرض بود داعیهٔ مردیشنه عوض باعث جوانمردیش
38. ۳۸جانب هرکه با علی نه نکوستهرکه گو باش من ندارم دوست
39. ۳۹هرکه او با علیست دین می‌دانورنه چون نقش پارگین می‌دان
40. ۴۰خال ما داد بهر دنیا رازهر مر نورِ چشم زهرا را
41. ۴۱هرکرا خال از این شمار بودمر ورا با علی چکار بود
42. ۴۲گر همی خال بایدت ناچارپور بوبکر را به خال انگار
43. ۴۳عایشه به بود ز خواهر اوخال ما به بُوَد برادر او
44. ۴۴حفصه و زینب و دویم زینبآنکه او را خُزیمه بودش اب
45. ۴۵باز میمونه بود و ریحانهکه شد آراسته بدو خانه
46. ۴۶چون فتادی به دخت بوسفیانکه ازو گشت خاندان ویران
47. ۴۷این همه جفت مصطفی بودندجملگی مادران ما بودند
48. ۴۸هریکی را برادران بودندمصطفی را بسان جان بودند
49. ۴۹از چه مخصوص شد به خالی ماابن سفیان زیان حالی ما
50. ۵۰ای سنایی سخن دراز مکشکوتهی به ز قصّهٔ ناخوش
51. ۵۱جای تطویل نیست در گفتاراختصار اندرین سخن پیش آر
52. ۵۲بگذر از گفتگوی بیهودهتا شوی سال و ماه آسوده
53. ۵۳ای سنایی بگوی خوب سخندر ثنای گزیده میر حسن
54. ۵۴قرة‌العین مصطفای گزینشاه اسلام و شرع و خسرو دین