1. ۱مَن کِیَ‌ام کاندیشهٔ تو هم‌نَفَس باشَد مَرا؟یا تَمَنّایِ وِصالِ چون تو کس باشد مرا؟
2. ۲گر بُوَد شایستهٔ غم خوردنِ تو جانِ من،اینْ نصیبَ ازْ دولتِ عشقِ تو بَس باشد مرا
3. ۳گر نَه عشقت سایهٔ من شد؟ چرا هر گه که منرویْ بَرتابم اَزو پویان ز پَس باشد مرا؟
4. ۴هر نَفَسْ کان را به یادِ روزگارِ تو زَنَمجملهٔ عالم طُفیلَ آنْ نَفَسْ باشد مرا
5. ۵هر زَمان زُ امّیدِ وصلِ تو دلِ خود خوش کنم،باز گویم: نَه چِه جایِ این هَوَسْ باشد مرا؟
6. ۶چون خیالِ خاکِ پایت می‌نَبینَد چشمِ من،بَر وصالِ تو چگونه دسترس باشد مرا؟