1. ۱چه شد که چرخ جفا پیشه کرد میل وفاهزار گونه اساس نشاط کرده به پا
2. ۲سپهر محفل عیشی به دهر چیده کز آنشده است بزم جهان رشک جنت الماوا
3. ۳هزار دست ضیا دارد از هزاران شمعکف کلیم ضیا داشت گر زیک بیضا
4. ۴به جسم مرده دلان مطرب آورد صد روحاگر مسیح زیک روح مرده کرد احیا
5. ۵هوا زنور مشاعل زمین ز عکس شموعچو کان گوهر ناب است و لؤلؤ لا لا
6. ۶ریاض دهر منور چو روضه ی مینوبساط خاک پر اختر چو گنبد مینا
7. ۷به تن محیط هوا بست زرفشان اکسونبه بر بسیط زمین کرد آتشین دیبا
8. ۸ز بس که پر شرر آمد سواد شب گوئیکه منبت گل سوری است عنبر سارا
9. ۹سپهروار به گردش زهر طرف چرخیچه چرخ چون کره ی نار آتشین اجزا
10. ۱۰به هشت برج مرتب ولی زهر برجیستاره بار به سطح زمین و روی هوا
11. ۱۱زهر طرف شجری آتشین که گر خوانندنظیر سد ره و طوبیش هست محض خطا
12. ۱۲کجا دماند اوراق زرفشان سدره؟کجا بر آرد نارنج آتشین طوبا؟
13. ۱۳دمیده ز آذر نمرود گلستان خلیلنموده از شجر طور آتش موسا
14. ۱۴پدید گشته زهر بام صد هزاران ماهکه قرص مهر بود در برش چو جرم سها
15. ۱۵اگر زچاهی وقتی نمود برهمنیمهی که ساحت نخشب ازو گرفت ضیا
16. ۱۶ز کاسه های سفالین نگر کنون صد ماهکه هر یکی به جهانی بود فروغ افزا