1. ۱می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
2. ۲اشرف که بهشت است ازو در عرق شرمبالا نکند سر ز هوای صفی آباد
3. ۳هر چند به اشرف نرسد هیچ مقامیبالاتر ازان است صفای صفی آباد
4. ۴الحق که نگین خانه معموره اشرفمی خواست نگینی چو بنای صفی آباد
5. ۵اشرف که نکردی به ته پا نگه از نازچون سایه فتاده است به پای صفی آباد
6. ۶بیمار شود از دم جان بخش مسیحاسروی که برآید به هوای صفی آباد
7. ۷بی پرده شود راز نهانخانه دلهااز مرمر اندیشه نمای صفی آباد
8. ۸چون پنجه خورشید کند خیره نظر رادستی که شود چهره گشای صفی آباد
9. ۹هر چند به معراج رسانند سخن رابالاتر ازان است بنای صفی آباد
10. ۱۰از هیچ طرف مانع نظاره نداردچون عالم اندیشه، فضای صفی آباد
11. ۱۱پیمانه ز خود باده گلرنگ برآرددر انجمن نشأه فزای صفی آباد
12. ۱۲فواره دریای گهرخیز معانی استهر خامه که تر شد به ثنای صفی آباد
13. ۱۳شد مشرق پروین، نظر شوخ کواکباز شمسه خورشید لقای صفی آباد
14. ۱۴از تخت جم و چتر پریزاد دهد یاداشرف که فتاده است به پای صفی آباد
15. ۱۵ممتاز به خوبی است ز مجموعه اشرفچون مصرع برجسته، بنای صفی آباد
16. ۱۶از سرو گذشته است کله گوشه مینااز تربیت آب و هوای صفی آباد
17. ۱۷اشرف به ته پای پریزاد کند خواباز ابر پریشان فضای صفی آباد
18. ۱۸چون غنچه گل باز شود غنچه پیکاندر بوم و بر عقده گشای صفی آباد
19. ۱۹داغ سیهی می برد از نامه اعمالاز بس که تر افتاده هوای صفی آباد
20. ۲۰چون سایه شد اشرف یکی از خاک نشینانروزی که قد افراخت لوای صفی آباد
21. ۲۱بر سینه زند سنگ ازو شیشه تقویهر چند لطیف است هوای صفی آباد
22. ۲۲طاوس بهشت است که از بال زند چترتالار زراندود بنای صفی آباد
23. ۲۳زاهد که ز دستش نچکد آب ز خشکیمستانه دهد جان به لقای صفی آباد
24. ۲۴اشرف که در آراستگی باغ بهشت استیک گوشه ندارد به صفای صفی آباد
25. ۲۵چون روی عرقناک نماید ز ته زلفدر زیر رگ ابر، لقای صفی آباد
26. ۲۶کشمیر که خال رخ هندست ز سبزیحاشا که شود روی نمای صفی آباد
27. ۲۷از فیض قدوم شه دین، ثانی عباسبرخلد کند ناز، بنای صفی آباد
28. ۲۸جایی که زبان قاصر از اوصاف بهشت استصائب چه توان گفت صفای صفی آباد؟