1. ۱کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
2. ۲از برای توتیا نتوان غباری یافتنگر بگردی چون صبا سر تا سر مازندران
3. ۳غوطه چون آیینه در زنگار خجلت داده استچرخ اخضر را زمین اخضر مازندران
4. ۴جامه بر تن سبز چون سرو و صنوبر می کندزاهدان خشک را ابر تر مازندران
5. ۵گرچه از ابرست دایم آفتابش در نقابمهر تابان است هر نیلوفر مازندران
6. ۶چون سواد چشم عاشق، در خزان و نوبهارنیست بی ابر تری بوم و بر مازندران
7. ۷همچو پای سرو هیهات است بیرون آمدنپای هر کس شد به گل در کشور مازندران
8. ۸دامها از سیرچشمی خواب راحت می کننداز هجوم صید در بوم و بر مازندران
9. ۹بس که می بارد طراوت از نسیم صبح اوشسته رو از خواب خیزد دلبر مازندران
10. ۱۰تا چه مطلب در نظر دارد، که در سال درازآتش از نارنج سوزد در سر مازندران
11. ۱۱غیر ازین کز بس طراوت آب در می می کندنیست عیبی در هوای کشور مازندران
12. ۱۲غوطه در آب گهر زد چون رگ ابر بهارکلک صائب گشت تا مدحتگر مازندران